Wildplukken in het voorjaar: doe er je voordeel mee

mrt 11, 2026 | Gezondheid

Het wildplukken van eetbare planten die je nu kan gaan oogsten: de wilde vitaminebommetjes van het jaar, vele met medicinale eigenschappen! Doe ook je eigen...
Wildplukken voorjaar - Maarts viooltje

Het wildplukken van eetbare planten die je nu kan gaan oogsten: de wilde vitaminebommetjes van het jaar, vele met medicinale eigenschappen! Doe ook je eigen onderzoek voor wat het voor je gezondheid kan doen.

Eindtijdnieuws.com
11 maart 2026

 

De lente is er vroeg bij dit jaar. Jonge brandnetels komen her en der tevoorschijn, de daslook duikt al op in het bos, en de natuur maakt zich klaar voor een nieuw seizoen. Vroeger dan normaal zijn er al heel wat eetbare voorjaarsplanten te vinden.
Met deze lijst pluk je op je wandelingen heel wat lekkers mee voor de maaltijd.

 

Wat groeit er allemaal in het voorjaar? 

Nu, Veldkers bijvoorbeeld!

 

Brandnetel

De brandnetel is misschien wel een van de bekendste en meest gebruikte wilde eetbare planten. Ze bevat veel vitaminen en mineralen, en is zeer geschikt voor tal van bereidingen.
Het gedroogde of verse blad kun je gebruiken voor thee, en de verse bladeren passen in stoofpotjes, roerbak, soep, omelet, etc. Het is een groente, die spinazie kan vervangen. Ja, je kunt de verse toppen zelfs in de slowjuicer doen!

 

Daslook

Deze plant verspreidt zich in de lente als een tapijt door het bos, en je herkent haar tijdens wandelingen makkelijk aan de typische lookgeur. Ze is dan ook lid van de lookfamilie. De voorjaarsplant kent een lange geschiedenis op zowel medicinaal als culinair gebied, en is heel leuk om te verwerken in verschillende gerechten.
Maak bijvoorbeeld eens daslookpesto of meng de bladeren in een salade.
Let wel op dat je geen aronskelk of lelietje-van-dalen plukt; die groeien vaak tussen de daslookplanten en zijn erg giftig!

Wildplukken voorjaar - Daslook in mandje

Daslook, onder andere, is een beschermde soort. Pluk dus met mate en graaf zeker de wortel niet mee uit. De plant kan zich dan niet meer voortplanten of verspreiden. Elk jaar zijn er verhalen van mensen die massaal daslook gaan plukken en leeggeplukte plekken achterlaten in het bos. Dat kan niet de bedoeling zijn van wildpluk, we willen de natuur namelijk niet te veel verstoren. Tegenwoordig vind je ook vaak Daslook bij mensen in de tuin.

 

Zevenblad

Ook Zevenblad begint alweer te groeien. Deze eetbare plant herken je makkelijk aan haar zeven blaadjes. Ze bevat veel vitamine C en bètacaroteen of provitamine A, wat zich in het lichaam omzet in vitamine A.
De jonge blaadjes gebruik je zoals spinazie, en ook de jonge steeltjes zijn lekker en voedzaam.

 

Fluitenkruid

Als lid van de schermbloemigen met witte bloemetjes is ze soms makkelijk te verwarren met gelijkende oneetbare (en dodelijke) kruiden zoals waterscheerling en dolle kervel. Als je echter eenmaal weet hoe fluitenkruid eruit ziet, is er geen probleem.
De bloemen gebruik je als garnituur, de bladeren zonder steel kan je verwerken in soep zoals kervel. Zorg er wel voor dat je de blaadjes pas op het einde toevoegt!

 

Wilde Bieslook

Google kent geen ‘Wilde Bieslook’ en verwijst je liever naar de gewone Bieslook.
Bieslook is een kruid dat veel gebruikt wordt in de keuken. Maar de wilde variant, die een inheemse soort is, is even lekker in je gerechten. Het leukste is dat je ze in het wild kan gaan plukken.
In de lente zijn ook de typische paarse bloemetjes eetbaar. Je vindt wilde bieslook vooral terug langs rivieren, waterlopen en in grasweiden.

 

Veldkers

Over de hele wereld zijn wel meer dan 150 soorten veldkers te vinden! Dit kleine, erg lekkere plantje dat ook bij ons groeit, – soms zelfs in de tuin – kan je gebruiken in een salade of als garnituur.
Ze wordt eigenlijk beschouwd als een wintergroente, maar nu vind je ze zeker ook nog in de natuur.

 

Wilde Veldsla

Veldsla kennen we allemaal wel als gecultiveerde sla variant in de winter. Maar dit plantje vind je deze periode ook terug in het wild. Vroeger werd het ook wel korensla genoemd, omdat het vaak als onkruid op de akkers tussen het wintergraan groeide.

 

Paardenbloem

Deze herkenbare gele bloemetjes beginnen nu al hun groene bladrozet te vormen. Ook dit is een van de bekendste en meest gebruikte wilde eetbare planten. De volksnaam ‘pisbloem’ of het Franse ‘pissenlit’ (pis en lit) wijst op de vochtafdrijvende werking, wat ervoor zorgt dat je veel moet plassen.
Alles van de paardenbloem is eetbaar, maar nu is het vooral het jonge blad, dat je kan gebruiken in een salade, etc. Je kan ze na blancheren in warm water ook gebruiken als spinazie, want dan zijn de bittere stoffen eruit.

 

Sleedoorn

In de herfst is deze voorloper van de ons bekende pruimen erg in trek voor haar bessen. Nu komt ze stilaan al in bloei en ook de bloesems en bloemen zijn eetbaar!
De specifieke geur, die de bloemen vrijgeven, doet denken aan bittere amandelen, en is afkomstig van het blauwzuur. In grote hoeveelheden kan blauwzuur gevaarlijk zijn, maar in kleine hoeveelheden is er geen enkel probleem.
De bloemen kan je gebruiken als garnituur in salades of gerechten.

 

Echte Kamille

Kamille is vooral gekend om zijn gebruik als kruid in infusies. Maar meer en meer zijn er mensen, die experimenteren met het gebruik ervan. Heel aangenaam en verfrissend, zijn de jonge bladeren in het voorjaar, wanneer ze nog niet bitter zijn. Ze hebben een heel milde smaak, die je rauw perfect kan verwerken.

 

Gewone Berenklauw

Deze uiterst lekkere plant heeft veel van zijn imago verloren. Berenklauw wordt vaak onterecht beschouwd als een gevaarlijke of giftige plant. Dat is omdat ze vaak verward wordt met de grote berenklauw. Die is fototoxisch en kan onder invloed van zonlicht brandwonden veroorzaken. Dit effect is veel minder bij de gewone berenklauw, maar toch pluk je ze best niet op klaarlichte dag en doe je beter handschoenen aan.
Je kunt de jonge scheuten en meristemen (de ongeopende knoppen in de oksels) gebruiken. De smaak is heel verrassend en erg lekker.
Bak de scheutjes in wat (olijf)olie in de pan, en gebruik de meristemen bijvoorbeeld in een wokschotel. Van zodra de bladeren wat groter en ouder zijn, worden ze hard en vezelig, en verliezen ze veel van hun bijzondere smaak. Je kan ze dan wel nog steeds verwerken in een soep bijvoorbeeld.

 

Paarse, Witte, Gele en Bonte Dovenetel

Bladeren en toppen zijn spinazie-achtig; in soep, stamppot, omelet. Bloemen zijn eetbaar en decoratief.

 

Vogelmuur of Muur

Ik noemde ‘m al, maar hij is zó overvloedig nu: hele plant eten, rauw of kort gekookt. Nootachtig en super mals.

 

Hondsdraf

Blaadjes en toppen smaken kruidig-muntachtig. Thee, soep, kruidenboter.

 

Veldzuring

Heerlijke zure smaakexplosie: voor salades, soepen, als groente en kruiderij.

 

Winterpostelein

Groeit en bloeit nog volop.

 

Klein Hoefblad

Stinkende Gouwe

Berk en Berkensap

Berkensap tappen, vooral in maart. Jonge bladeren kun je nu al plukken.

 

Maarts Viooltje

Geurige paarse (of witte) bloemetjes en jonge blaadjes. Bloemen voor salade, garnering, siroop of suiker. Blaadjes mild in salades. Vaak in oude tuinen, bosranden of parkjes.

Wildplukken voorjaar - Maarts viooltje

 

Gevlekt Longkruid

Jonge blaadjes en vooral de mooie roze-paarse bloemen (die van kleur veranderen). Smaakt mild-kruidig. Goed in salades of als garnering. Komt nu vaak al in bloei.

 

Duizendblad

Jonge blaadjes; soms zijn de jonge rozetten al aanwezig; heel jong blad is minder bitter. Pittig-kruidig voor soep, kruidenboter of thee.

 

Weegbree

Jonge blaadjes zijn nu nog zacht en minder taai. Smaak is neutraal tot nootachtig; in salade, soep of kort stomen.

 

Kleefkruid

Jonge toppen en blaadjes kun je rauw gebruiken in salades (smaakt een beetje naar erwten of mais). Ook kun je er thee van zetten. Plakt aan je kleren, dus makkelijk te herkennen.

 

Bosandoorn of Andoorn

Jonge blaadjes in schaduwrijke plekken; mild-muntachtig, in thee of soep.

 

Japanse duizendknoop

Jonge scheuten zijn rabarber-achtig. Je kunt ze schillen en koken (mild zuur).

 

Kalmoes wortel

Vooral de wortelstok (rhizoom) wordt geoogst. In Nederland en België groeit kalmoes veel langs oevers van rivieren, plassen, sloten, oude rivierarmen en moerassige plekken. Het is een oeverplant met lange, zwaardvormige bladeren en een kenmerkende zoet-kruidige, iets bittere geur (vaak omschreven als gember-achtig of kaneel-achtig met een bittere nasmaak).
In het vroege voorjaar (maart-april) zit alle energie nog in de wortelstok.

 

Smeerwortel

Witte Waterlelie

In het voorjaar (maart–april/mei) zijn vooral de jonge scheuten, knoppen en beginnende bladeren het meest relevant. Maar de plant komt pas echt op gang als het water warmer wordt (vanaf mei vaak pas goed zichtbaar).
Jonge bladeren worden gekookt als spinazie-achtige greens, meestal in voorjaar/zomer als ze nog klein en mals zijn.
Ongeopende bloemknoppen: gekookt, en soms rauw in salades (smaakt een beetje nootachtig of artisjok-achtig, afhankelijk van de soort).
Wortelstokken (rhizomen): gekookt. Ze bevatten zetmeel tot wel 40% en kunnen als groente of meelvervanger gebruikt worden. Oude wortels worden soms geroosterd of gedroogd.
Zaden: later in het seizoen, geroosterd of als surrogaatkoffie.

 

Herderstasje

Jonge rozetblaadjes en hartvormige zaaddoosjes, die op tasjes lijken. Blaadjes in salade (mild-nootachtig), zaaddoosjes als ‘pepertje’ voor een pittige bite.

 

Kweekgras

Kweekgras is een van de bekendste ‘onkruiden’ in tuinen en velden. Maar wist je dat de wortelstokken (ondergrondse wortels) eetbaar zijn? Ze worden al eeuwenlang gebruikt als voedsel en medicijn! In het voorjaar (maart–mei) zijn de wortelstokken het sappigst en meest voedzaam, voordat de plant te veel energie in bovengrondse groei steekt. De jonge scheuten kunnen ook gegeten worden, maar het zijn vooral de wortels die interessant zijn. Jonge wortelstokken (wit, taai maar sappig): rauw eten (smaken licht zoet, een beetje naar zoethout), in salades raspen of fijnhakken.
Gedroogde en gemalen wortels werden vroeger toegevoegd aan meel of brood, vooral in arme tijden.
Geroosterde wortels: als surrogaatkoffie (vergelijkbaar met paardenbloem- of cichoreikoffie).
Thee: wortels worden traditioneel gebruikt als licht diureticum (vochtafdrijvend middel), bij blaas- en urinewegklachten, als voorjaarskuur of tonicum.
De smaak is mild-zoetig en neutraal.

 

Geel Nagelkruid

Distel

Mierikswortel of Mierik

De wortel is het allerlekkerste en sterkste deel, en die kun je het hele jaar door opgraven. Veel wildplukkers vinden de smaak juist in de late winter en het vroege voorjaar extra geconcentreerd, omdat de plant zijn kracht terugtrekt in de wortel na de vorst. Jonge bladeren kun je in kleine hoeveelheden gebruiken als pittig groen in salades of soepen. Later worden ze snel hard en vezelig.
De dikke penwortel en zijwortels zijn het het sterkst na vorstperiodes.

 

Kleine Pimpernel

Meidoorn

Juist nu kun je er heerlijk van eten, vooral de jonge blaadjes en bloemknoppen/bloesems. De jonge blaadjes zijn het lekkerst als ze net uitlopen, fris lichtgroen en nog mals zijn (meestal maart–april/mei). Ze hebben een milde, nootachtige smaak, lichtzure ondertoon, en zijn rauw eetbaar. Later in het seizoen worden ze taai en minder smakelijk.
Bloemknoppen en bloesems: vanaf april/mei verschijnen de witte, geurige bloemen. Deze zijn ook eetbaar, aromatisch (licht amandelachtig/anijsachtig) en prachtig als garnering, of in de thee.

 

Linde

Jong blad.

 

Beuk

Jong blad.

 

Echt Lepelblad of Lepelblad

Lepelblad is een lage, rozetvormende plant met vlezige, ronde tot nier- of lepelvormige bladeren. De bladeren zijn donkergroen, glanzend en zitten op lange stelen. In het voorjaar (april-juni) bloeit hij met kleine witte bloemetjes in trossen. Hij ruikt vaak licht mosterdachtig of scherp als je het blad kneust. Hij groeit vooral op zoute, vochtige plekken: duinen, zeedijken, zoutmoerassen, slikken en schorren langs de kust.

 

Framboos

Voorjaarsframbozenbladeren zijn uitstekend geschikt voor het maken van een milde, enigszins aardse kruidenthee. Pluk de jonge, frisse blaadjes in het vroege voorjaar (april/mei) voor de beste smaak. Laat ze na het plukken drogen of gebruik ze vers. De thee staat bekend om zijn samentrekkende eigenschappen en het hoge gehalte aan vitaminen en mineralen.

 

Speenkruid

De bladeren zijn in het vroege voorjaar al te plukken, ook tijdens de bloei. De knollen kunnen vanaf de zomer tot in het voorjaar worden opgegraven.
De jonge bladeren kunnen verwerkt worden in soepen, salades, groene saus. De knolletjes kunnen rauw of geblancheerd worden. Ook kun je de kleine knollen kort frituren. De bloemknoppen kunnen als kappertjes worden ingelegd.

 

Grove Den

Van dennennaalden kun je een heerlijke thee maken!

 

Zwarte Den

Fijnspar

Douglasspar

 

Tips voor wildplukken

Ga naar voedselrijke plekken. Denk aan bermen, bosranden, bossen, parkjes…. Soms zelfs vind je veel wilde planten in je tuin of moestuin.
Vermijd plukken langs drukke autowegen.

 

Bronnen:

De lente is vroeg dit jaar: 11 wilde eetbare planten die je nu kan gaan oogsten

Wildplukken in maart