Svali, overloper van de Illuminati, verdween 6 maanden na dit interview (Transcript)

mei 22, 2026 | Wereld

Svali, Ex-Illuminati member - Illuminati overloper - Interview

Sindsdien is er niets meer van haar vernomen. In 2006 voorspelde Svali een financiële ineenstorting, de ‘Openbaarmaking’, de komst van de Antichrist, en nog veel meer. Ze ontsnapte uit de Illuminati toen ze zich begon te realiseren hoe destructief haar handelen was. De machthebbers regeren de wereld; het is alleen nog niet openbaar.

Eindtijdnieuws.com
22 mei 2026

“Mij werd verteld dat er voorafgaand aan de ‘Openbaarmaking’ een enorme economische ineenstorting zou plaatsvinden. Dat de aandelenmarkt in feite zou destabiliseren. En mij werd verteld dat de Grote Depressie daarbij vergelijken kinderspel zal zijn. En op dat moment gaan ze de financiën ècht manipuleren om chaos, verwarring en oorlog te veroorzaken, en dan…” – Svali

Interview met Svali, overloper van de Illuminati

Ze gaf in januari 2006 een exclusief interview in de radioshow van Greg Szymanski (een Amerikaanse onafhankelijke onderzoeksjournalist, radiopresentator en schrijver, die vooral bekend was om zijn werk in alternatieve media en zogenaamde ‘complottheorieën’ AKA samenzweringsfeiten als deze).

Bovendien is Svali’s vrij gedetailleerde website offline gehaald en is haar telefoonnummer buiten gebruik gesteld. Een van haar goede vrienden, die anoniem wil blijven, vreest dat er iets ernstigs is gebeurd. Met dat in gedachten, en in een poging om haar in het openbaar te beschermen en haar verhaal levend te houden, heeft de Arctic Beacon een transcriptie herdrukt van haar uitgebreide interview bij Greg in de radioshow van 17 januari 2006.

Verder is de huidige Svali een fake Svali, gecreëerd met AI. Althans, haar stem. Dus wees gewaarschuwd, óók voor de huidige CON kanalen en websites die deze zogenaamde Svali promoten en haar getuigenis verdraaid hebben. Nogmaals, de boeken op Amazon zijn fake! Haar online boek in PDF van voor 2006 werd nooit gepubliceerd.
Dus als je leest: ‘Svali leeft nog!’, neem dit dan met een grote korrel zout.

Dank aan Svali voor het feit dat ze (waarschijnlijk) haar leven heeft gegeven om ons deze cruciale informatie te brengen.

Er zijn maar weinig mensen die meer hebben gedaan, om de gruwelijke dingen aan het licht te brengen, die de Illuminati ons hebben aangedaan, van plan zijn te doen, en hun eigen leden aandoen. Telkens wanneer je zou willen dat je in een rijke en machtige familie was geboren, denk dan aan Svali. Deze mensen hebben onze gebeden hard nodig; door de eeuwen heen hebben mensen geprobeerd te ontsnappen.

Inleiding

Svali was ooit programmeur voor de Illuminati, waar ze een dubbelleven leidde.

Zelf heeft ze sinds haar geboorte op trauma gebaseerde mind control ondergaan, waardoor haar persoonlijkheid in duizenden fracties (delen) uiteenviel. Uit deze delen bouwden haar programmeurs vervolgens een geheel nieuwe hersenstructuur op. Zij implanteerden commando’s, valse herinneringen, geheugenverlies, en tal van andere dingen, om een volledig door de Illuminati gehersenspoelde slaaf te creëren.

Svali’s taak

Haar taak was vervolgens om anderen op vergelijkbare wijze te programmeren, zodat elke persoon binnen de Illuminati verschillende taken toegewezen kon krijgen, en deze zonder aarzeling of protest kon uitvoeren. Deze taken konden van alles zijn, van prostitutie tot brute moord.

‘Bijzonder en voorbestemd om over de massa te heersen’

Net als vele anderen, die in de Illuminati zijn geboren, had Svali vanaf haar geboorte in Duitsland geen zeggenschap over haar toekomst, aangezien haar welgestelde, rijke en machtige ouders al vanaf jonge leeftijd haar levenspad als ‘uitverkoren kind’ uitstippelden. Er werd haar verteld dat ze ‘bijzonder was en geboren om over de massa te heersen’, om ‘een betere wereld’ te creëren. Svali herinnert zich dat ze, nadat ze van Duitsland naar Virginia, en vervolgens naar San Diego was verhuisd, minstens drie keer per week naar regelmatige Illuminati bijeenkomsten ging met andere uitverkoren kinderen.

Ontsnapping uit de Illuminati

Svali slaagde er later in om aan de Illuminati te ontsnappen, nadat ze begon te ontwaken, en zich realiseerde hoe destructief het was wat ze deed. Ze hield zich jarenlang schuil en was erg terughoudend met het geven van interviews, uit angst om gepakt te worden.
In januari 2006 besloot ze echter een interview te geven aan de anti-Nieuwe Wereldorde radiopresentator Greg Szymanski.

Ik weet niet veel over Greg, en of hij al dan niet een betaalde shill was. Misschien was hij een echte patriot, vermoedelijk wel! Niet echt vreemd dat zijn website van het internet is geveegd, zelfs in de Wayback machine, en dat ‘ze’ in 2017 zijn Twitter account hebben gestopt en eerst nog werkende links hebben gewist.

Ongeveer zes maanden na het interview of interviews verdween Svali.

Een vriendin van haar zei destijds dat ze het ergste vermoedde: ofwel hadden de Illuminati haar vermoord, ofwel was ze teruggebracht naar de sekte om te worden ‘getuned’, zoals ze dat noemen, wat betekende dat ze zou worden ‘geherprogrammeerd’, zodat ze bij de sekte zou blijven.

Sindsdien is gemeld ‘dat Svali ondergedoken is en veilig is’; hier is echter geen bewijs voor!

In dit interview met Greg Szymanski legt Svali in grote lijnen uit hoe de Illuminati organisatie in elkaar steekt. Het is natuurlijk veel, veel complexer dan dit.

Transcript headlines

(GS = Greg Szymanski)

GS: We gaan diep in op de Illuminati, The Family (De Familie), The Order (De Orde). We hebben een gast, die meer dan dertig jaar bij deze groep betrokken was, en erin geboren is. Haar naam is Svali.
Nu, het is fijn dat je er bent, en ik weet dat je geen radio interviews geeft. En ik wil je echt bedanken, want ik denk dat het het Amerikaanse volk echt helpt om meer te begrijpen van deze geheime organisatie, waarin je bent geboren…

Svali: Ik ben in deze groep geboren, geboren in Duitsland, en kwam naar de VS op zeer jonge leeftijd. En ik heb in feite alle trainingen doorlopen. Alle leden van de groep ondergaan trainingen in verschillende mate, afhankelijk van hun rol.
Tegen de tijd dat ik een tiener was, was ik een jeugdleider. En toen ik 22 was, werd ik het jongste lid van de leiderschapsraad in San Diego County. En op dat moment was ik een hoofdtrainer. Ik was de zesde trainer. Ik werd gepromoveerd naar de tweede positie.

Toen ik 12 was, had ik je al verteld over de ceremonie in het Vaticaan [onderdeel van Babylon], dat ze echt alle leiders in de groep op een gegeven moment daaraan onderwerpen.

GS: Je bent teruggegaan naar de Verenigde Staten. Er is je al op heel jonge leeftijd verteld dat je bijzonder was, dat je uitverkoren was. Klopt dat?

Svali: Nu, ze vertellen iedereen in de groep dat ze bijzonder en uitverkoren zijn. En dat was eigenlijk een van de dingen, die me cynisch maakten toen ik ouder werd. Je zult nooit een lid van de Illuminati tegenkomen die niet jarenlang is verteld en geprogrammeerd, dat hij of zij bijzonder is. Dat zij de enige zijn die dingen voor de ‘familie’ kunnen doen. Maar mij werd verteld dat ik inderdaad op een dag grote dingen voor de familie zou doen ja. En de reden waarom ik dit, denk ik, enigszins objectief kan beoordelen, is dat ik weet wat mijn rol in de groep was. En die stond boven een behoorlijk groot aantal andere mensen. Dus ik beoordeel mijn rol of het bijzondere aan mij in de groep niet zozeer op basis van wat mij werd verteld, maar op basis van wat ik deed.

GS: Dus je werd 12 jaar, en toen vertelden je ouders je dat je naar een inwijdingsceremonie in het Vaticaan zou gaan. Kun je ons vertellen hoe dat gebeurde, en wat er tijdens die ceremonie gebeurde toen je daarheen ging?

Svali: Oké. Dit is niet makkelijk om over te praten, weet je. Ik was 12. Ik werd naar Duitsland gevlogen. En ik was daar in – ik noem het maar ‘het Huis van de Duitse Vader’. Er waren een paar dagen van tevoren wat voorbereidingen. Er werd mij verteld dat er een heel belangrijke ceremonie zou plaatsvinden, en het werd op dat moment beschouwd als verzegelingsceremonie. En eigenlijk kreeg ik een korte uitleg over wat er van mij verwacht werd tijdens de ceremonie. Toen we daar aankwamen, gingen we naar het Vaticaan. Onder het Vaticaan bevindt zich een grote ruimte, die ik je al had beschreven toen we elkaar eerder spraken. Er zijn 13 catacombenkamers, die ernaartoe leiden. En wat ze doen, als je deze trap afdaalt naar de kamer, kun je zien dat – het is cirkelvormig, dus ze zijn allemaal rond, en ze halen de mummies uit de catacomben, en ze zetten hen naast elk van hen neer, en ze zeggen: “Dat zijn de geesten van de vaderen, die over de ceremonie waken”. En tijdens de ceremonie stond er een grote tafel in het midden van de kamer. Die stond bovenop een enorm gouden pentagram. En daar hielden ze de ceremonie.

GS: Hoeveel andere kinderen waren er bij je, die samen met jou werden ingewijd in ‘De Familie’, of ‘De Orde’, zoals ze het noemen?

Svali: Er waren nog twee andere kinderen, maar er waren ook verschillende volwassenen aanwezig. Zie je, de [Katholieke] kerk neemt ook volwassenen aan om trouw aan de Nieuwe Wereldorde te zweren. Mij is verteld – ik weet niet of dit waar is – dat als je tot een bepaalde positie binnen de hiërarchie van de Katholieke kerk stijgt, je die ceremonie ook moet ondergaan.

GS: Dus je bent beneden in deze kamer. Je ouders waren er niet bij…

Svali: Nee. De Duitse vader en de Franse vader waren er wel bij. Er was een tafel – het leek op donker glas – in het midden van de kamer. Het was van steen gemaakt, maar het zag er heel glanzend en donker en zwart uit. Het kan iets zijn geweest als obsidiaan of onyx, ik weet het niet zeker. Dat is de enige keer dat ik steen heb gezien, dat er zo uitzag. En het had rond de hoeken deze gouden – ik denk – kanalen, die vloeistoffen verzamelen. En een klein jongetje werd in het midden van de kamer geplaatst, onder invloed van drugs – ik denk dat hij gedrogeerd was, omdat hij heel stil was. Hij bewoog niet en zei niets tijdens de ceremonie.

GS: Dit was een jongetje van 3 of 4 jaar oud. Klopt dat? En toen gingen ze door met een kinderoffer recht voor je neus.

Svali: Ja. Juist. Ik was doodsbang! Ik bedoel, ik was absoluut geschokt! Ik kan de angst die je voelt als je zoiets meemaakt niet beschrijven. De man was in scharlaken. Hij sprak in het Latijn. En in wezen zei hij: “Accepteer alstublieft het offer op deze dag.” En toen zei hij: “Dit offer zal de ceremonie bezegelen.” En toen deed hij het.
Weer was ik zo doodsbang dat… Ben je ooit in een situatie geweest waarin je hart tekeergaat, maar je niets kunt doen, en je gewoon daar zit, en je er steeds minder bij bent?

GS: Ik kan me als jongere herinneren dat ik bang was, maar ik denk niet dat ik ooit.…

Svali: Nee. Nu, stel je voor dat je hartslag omhooggaat tot ongeveer 220. Je kunt je niet bewegen, dus je trilt een beetje, maar je probeert het niet te laten zien. Het was verschrikkelijk! Eigenlijk bleef ik van binnen denken: ‘Ik kan niet wachten tot dit voorbij is. Ik kan niet wachten tot dit voorbij is. Ik kan niet wachten tot dit voorbij is’.
Daarna kwam de man in scharlakenrood; hij had een enorme gouden ring aan zijn hand. Hij kwam naar het midden van de kamer, en hij liet elk van de mensen, die die dag de eed aflegden, naar voren komen. Ik moest naar voren komen en voor hem knielen, zijn ring kussen en mijn trouw zweren aan de Nieuwe Orde, de Nieuwe Wereldorde, voor altijd, tot aan mijn dood.

GS: Nu, op dat moment werd je naar buiten geëscorteerd.

Svali: Ja. Na de ceremonie was het allemaal voorbij. De anderen deden het ook; zij moesten ook trouw zweren.

GS: Waren zij ongeveer even oud als jij?

Svali: De twee kinderen wel, maar er waren ook drie volwassenen bij die hetzelfde deden. En daarna werd ons gezegd: “Moge hetzelfde of erger jou overkomen, mocht je deze eed ooit breken”.
et was heel moeilijk, gewoon omdat het gevoel van gruwelijke onderdrukking daar beneden het ergste was – ik bedoel, ik heb in mijn leven al wat ceremonies meegemaakt bij de Illuminati – je maakt ze nu eenmaal mee – en ik moet zeggen dat dit naar mijn ervaring de ergste was. Ik kan de hoeveelheid duisternis in zo’n kamer niet uitleggen. Het was gewoon puur kwaad! Tenzij je zelf ooit onderdrukking hebt meegemaakt, ik bedoel, het was gewoon verschrikkelijk! Het was niet alleen wat er gebeurde, maar ik bedoel, de onderdrukking! En ik ben nu Christen, ik ken nu het verschil tussen wanneer er kwaad aanwezig is, onderdrukking, of wanneer Gods liefde aanwezig is, en vreugde, en vrede, wat precies het tegenovergestelde is van wat er in die kamer was.

GS: Nu weet je, ik vind dit heel interessant. Ongeveer 25 jaar geleden was ik verslaggever en freelance schrijver in Rome, en ik heb daar 6 jaar doorgebracht – ik ben honderden keren door het Vaticaan gelopen – ik deed verslag van de pauselijke toespraken, dat soort dingen, en in die tijd was ik daar tijdens een Vaticaans schandaal, waarbij de kerkbank en andere zaken betrokken waren, leden van de Illuminati, de Vrijmetselaars…. Ik werd benaderd door een vrouw, Maria Vendital (ph), en dit zal ik nooit vergeten. Rome is een kleine stad, en mensen wisten dat ik verslag deed van de geheime genootschappen en dat soort zaken, omdat ik mensen daarover moest aanspreken. Nu, deze vrouw kwam naar me toe en vertelde me soortgelijke verhalen, hoewel ze niet zo specifiek was, omdat ze het niet aankon, en ze barstte in tranen uit, en had twee keer geprobeerd zelfmoord te plegen, omdat ze niet uit de Illuminati kon komen. Ze was een lid, jong. Ze was erin geboren, in een zeer rijke Noord-Italiaanse familie. En ze vertelde mij dat in feite dezelfde ceremonie met haar had plaatsgevonden. En dus toen ik met je begon te praten, wilde ik dat aan je doorgeven, en ook aan mijn luisteraars doorgeven dat ik hier 25 jaar geleden over hoorde, van een vrouw met de naam Maria, en vele andere mensen, verschillende mensen in Italië met wie ik sprak.
Ik heb nooit kunnen achterhalen – waarschijnlijk voor mijn eigen veiligheid – wat er precies gebeurd is. Maar nogmaals, Svali bevestigt een verhaal dat ik zo’n 25 jaar geleden hoorde.

Svali, je verlaat de inwijdingsceremonie, je loopt de binnenplaats van het Vaticaan op, je loopt naar buiten met een van de vaders. Wat zei hij toen tegen je?

Svali: Hij zei dat ik het nooit mocht vergeten. Hij zei dat ik het goed had gedaan tijdens de ceremonie, omdat ik niet had geschreeuwd of was flauwgevallen of iets dergelijks. Hij zei dus: “Je hebt het heel goed gedaan”. Hij was tevreden. We gingen naar het huis van iemand uit de buurt; we brachten daar de nacht door, voordat we terugkeerden naar Duitsland.

GS: Hoe gedroegen de andere mensen bij de ceremonie zich, weet je dat nog?

Svali: Als je in zo’n situatie zit, is het laatste waar je aan denkt wat de anderen doen. Ik had mijn handen vol om zelf niet door te draaien. Ik bedoel, niemand schreeuwde of riep, of iets dergelijks. Iedereen was stil; er heerste een doodse stilte. Tenzij er tegen iemand werd gesproken, of tenzij ze naar voren moesten gaan om de ring te kussen.

GS: Je gaat terug naar huis. Je bent 12 jaar oud. Je zei dat je in 12 disciplines werd onderwezen. Ik geef je nu de microfoon, zodat je kunt beginnen en de luisteraars kunt vertellen wat jij belangrijk vindt aan je oorspronkelijke training, over de groep, en over veel dingen, waarvan ik weet dat mensen ze willen weten over de Illuminati. Ga je gang.

Svali (SV): Oké. Nu, Greg, allereerst wil ik zeggen dat het niet mijn bedoeling is om het kwaad te verheerlijken. Want er zijn heel slechte mensen daarbuiten, heel machtige mensen. En ik wil hun macht absoluut niet vergroten. Maar ik wil wel dat mensen weten dat dit echt is, dat deze mensen bestaan, dat mensen die zeggen: “Er zijn mensen die bij deze activiteiten betrokken zijn”, dat het echt gebeurt. Ik weet ook dat er elke dag kinderen in de groep pijn wordt aangedaan. En dat is mijn motivatie om naar buiten te treden. Ik houd er – om voor de hand liggende redenen – niet van om interviews te geven. Ik ben bereid om deze ene keer mijn zorgen over mijn persoonlijke veiligheid opzij te zetten, omdat deze mensen gestopt moeten worden. Er moet een einde aan komen. En normaal gesproken, worden de kinderen in de groep er in geboren. Hoewel de Illuminati zelden buiten de groep rekruteert, is dat niet hun voornaamste methode. Het wordt gewoon van generatie op generatie doorgegeven, van vader op zoons en van moeder op dochters, aan de kinderen, totdat de hele familielijn erbij hoort.

Door de eeuwen heen hebben mensen geprobeerd te ontsnappen, maar vaak werden ze vergiftigd, vermoord, of in een situatie gebracht die op zelfmoord leek. Ze vinden het niet leuk als mensen vertrekken, en ze proberen het erg moeilijk te maken. Simpelweg omdat het er slecht uitziet. Ze ondergaan een enorme hoeveelheid training, vanaf het moment dat je een baby bent. Je ondergaat indoctrinatie. En als ik indoctrinatie zeg, bedoel ik niet zozeer sekteprogrammering als wel het kijken naar je ouders en zien wat zij doen. Mijn ouders modelleerden hun gedrag. Voor hen was de groep [de Illuminati] heel belangrijk om in op te groeien. Ik zag dat drie keer per week alles opzij werd gezet om aan de activiteiten deel te nemen. Oké?
En in feite is hun trainingsproces ontworpen om je te helpen je volwassen rol in de groep op te nemen. De Illuminati bestrijkt daar ook zoveel niveaus! Het gaat helemaal van wat de meeste mensen zien als een soort satanisch heksenkring ding, op het allerlaagste, lokale niveau…. [John Todd leerde ons dat het op het hoogste niveau ook als een heksenkring is.] ….tot aan: het is een enorme, gigantische zakelijke onderneming! Op de middenniveaus heb je mensen, die toezicht houden op de financiën en de administratie.

Ik bedoel, deze mensen verdienen bakken met geld aan wapensmokkel, mensenhandel, prostitutie en pornografie; ze hebben overal banden met de maffia. Sterker nog, de maffia is bang voor hen. Denk daar maar eens over na! Want ze weten dat je de leden van de groep niet dwarszit.

Ze hebben een zeer spirituele inslag. Ze zijn echter niet satanistisch, maar luciferiaans, en dat is een verschil. [Maar de bron is natuurlijk exact dezelfde.] Hun uiteindelijke doel ligt in hun spirituele filosofie en hun stappen van discipline. Zij geloven dat als je al je training voltooit, je een god wordt. Dat is hun daadwerkelijke einddoel. Ze geloven in het bereiken van goddelijkheid – van de lichtgevende filosofie – via twee verschillende middelen, wat zij ‘Verlichting’ of ‘Illuminati’ noemen, waaraan ze hun naam ontlenen.
Ze zijn internationaal. In Europa zijn er 12 vaders die zetelen, die de verschillende naties van Europa vertegenwoordigen. Ze wachten vol verwachting op ‘hem die komen zal’ [de komende antichrist!], en tijdens die ceremonie in het Vaticaan moest ik op mijn knieën mijn trouw zweren, om hem die komen zal te dienen.

GS: Je vertelde ons over deze hiërarchie, die begint met twaalf vaders. Kun je dat even voor ons uitleggen, samenvatten?

SV: Zeker. Op de hoogste niveaus is het in Rome [Babylon]. Dat is het centrum of het hart van de Illuminati. Daar is de machtsbasis. En daarom moeten alle leiders trouw zweren in Rome, omdat dat wordt beschouwd als ‘het spirituele centrum van het universum’. Zo zien zij het.
Van daaruit zijn er in Europa twaalf vaders – één voor elk land in Europa. Toen ik jonger was, moest ik op een gegeven moment ook de vaders ontmoeten, de ring kussen en nog een andere ceremonie van trouw aan hen ondergaan.

In de Illuminati heersen de Europese vaders over wat de verschillende Huizen worden genoemd. Bijvoorbeeld, als je uit Duitsland komt, dan behoor je tot het Duitse Huis, als je uit Frankrijk komt, dan behoor je tot het Franse Huis. Ze noemen het ‘Huizen’…. VK, Rusland, Polen, België, Spanje, Italië, en anderen. [Ik heb het opgezocht, en in Nederland hebben we ‘Het Huis van Oranje-Nassau’.]

Van daaruit werd Amerika door hen als een zendingsgebied beschouwd. In de 17de, eigenlijk in de 1600s, werd Pittsburgh hun eerste haven van binnenkomst voor hen. Daar vestigden zij zich voor het eerst. Daarom wordt het nog steeds beschouwd als een spirituele machtsbasis voor de groep aan de oostkust van de VS.

Merk op: het volgende is er in een of meer video’s gewoon tussenuit geknipt; het gaat om voormalig President Bush:

GS: Ik wilde nog één ding noemen. Een beller of luisteraar, een lezer van je verhalen [artikelen], stuurde mij een e-mail met de vraag: “Greg, zoek eens uit waarom president Bush, direct na zijn verkiezing naar Pittsburgh ging, en daar met een Vrijmetselaarsgroep sprak.” Ik vond dat best interessant. Ga je gang.

SV: Oh ja, welnu, dat is geen toeval [vertelt Svali in een andere audio, waarschijnlijk een vervolg van dit interview].
Van daaruit [de Oostkust] verspreidde het zich over de Atlantische kustlijn, en vervolgens door het hele land.

Welnu, de natie is verdeeld in vele regio’s (meerdere regio’s), maar zeven hoofdregio’s. De Oostkustregio heeft zijn spirituele machtsbasis in Pittsburgh, maar de administratieve machtsbasis is in Alexandria, Virginia. Daar beheren ze de financiën tijdens de dagelijkse operaties. De West-regio, ten westen van de Mississippi, heeft zijn machtsbasis in het gebied van San Diego.

GS: En daar heb je veel tijd doorgebracht, klopt dat?

SV: Ja. De Alexandria Raad stuurde mij naar San Diego om hen te helpen. Dat zijn natuurlijk de twee belangrijkste regio’s. En dan worden elk van die regio’s verdeeld in subregio’s. Dus dan heb je je Regionale Raden, die daarover vergaderen en toezicht houden over activiteiten. Als je kunt denken aan de structuur van een groot multinationaal bedrijf, zo is de Illuminati eigenlijk opgebouwd! Dan onder elk van de regionale raden zijn je lokale raden; ze noemen het ‘zusters’ of ‘lokale raden’. Dan heb je ook je lokale groepen daaronder, of wat zij de ‘zustergroepen’ noemen. Elke grote stedelijke stad kan tussen de vijf en vijftien groepen hebben, afhankelijk van de grootte van de bevolking.

GS: Hoeveel mensen zijn er nu in deze groep in Amerika volgens jouw schatting, die veel van deze dingen weten?

SV: Pure Illuminati? Ik zou zeggen ongeveer één procent, meer of minder, op basis van de bevolking.

GS: Nu hun doel, in principe. Geef ons gewoon het brede overzicht van het doel, en dan wil ik ingaan op jouw rol daarin, en enkele van deze manieren waarop de Illuminati geld verdienen, waar je achterkwam.

SV: Ja, weet je, wanneer je zegt, “De wereld regeren”, dan klinkt dat bijna lachwekkend – zoals “Ja, vast”. Maar echt, dat is hun doel. Ze geloven dat zij de intelligente leiders zijn, en ze geloven dat de rest van de wereld schapen zijn, die wijzen nodig hebben. Zij zien zichzelf als wijs leiderschap. Dus ze geloven dat hun doel is om de wereld te regeren. Maar tegelijkertijd hebben ze occulte manieren om dat te doen. Hun belangrijkste methode om dat te doen is achter de schermen. Ze geloven in infiltratie van de media, het onderwijs en de overheid – dat zijn de drie gebieden – en van het financiële systeem. En ze hebben met succes behoorlijk wat van alle vier door heel Europa en de VS, evenals andere landen, gedaan.
Het is allemaal één groep; er zijn gewoon verschillende niveaus.

De Illuminati is verdeeld in verschillende vakgebieden, takken van kennis. Deze takken omvatten: Wetenschap, Leger, Regering, Leiderschap, Studie, en Spiritueel [geïnfiltreerde kerken wereldwijd]. Dat zijn de zes vakgebieden. En hoewel alle kinderen enige training of onderwijs in elk gebied nodig hebben naarmate ze ouder worden, ze beginnen vanaf je kindertijd een beeld van je te krijgen, en dan weten ze waar je activiteiten en vaardigheden liggen. Daarna gaan de meeste mensen zich specialiseren in één tak of mogelijk twee takken van leren.

GS: En in welke tak was jij betrokken?

SV: Ik was sterk betrokken bij de Wetenschappen, en in zekere mate deed ik ook iets met Spiritualiteit – maar voornamelijk Wetenschappen.

GS: Deze twaalf disciplines… Als kind werd je hier streng in getraind, klopt dat?

SV: Ja.

GS: Oké. En wat waren die disciplines?

SV: 1. Niet nodig hebben. 2. Niet willen. 3. Niet wensen. 4. Overleven van de sterkste. 5. De wet van de zwijgplicht. 6. Verraad is het grootste goed. 7. Niet geven om. 8. Tijdreizen. 9,10,11: Seksueel trauma, leren dissociëren, en cognitie verhogen, gevoel verlagen – de details van deze 3 stappen variëren afhankelijk van de toekomstige rol van het kind in de sekte. 12. Rijpingsceremonie (Vaticaans ondergronds offer).

Ik denk dat de beste manier zou zijn om je een voorbeeld te geven van slechts één type training dat ze doen. Ik was twee jaar oud. Ik werd waarschijnlijk voor een periode van 24 uur in een kamer achtergelaten. Als je zo jong bent, is het moeilijk in te schatten, maar het was een lange tijd. Ik weet dat de zon in ieder geval één keer rondging (lacht), en het was niet zomaar een paar uur. Op die leeftijd, wanneer je twee jaar oud bent, en je alleen wordt gelaten zonder eten en drinken, ben je doodsbang. En aan het einde van de tijd stierf ik gewoon van de dorst. Mijn gedachte was gewoon… ‘Ik heb nog nooit in mijn hele leven zo’n dorst gehad!’
Mijn moeder kwam de kamer binnen. Vaak trainen de ouders de kinderen op deze jonge leeftijden. Er was een tafel in het midden van de kamer, en ik zat eraan. Ze brengt deze koude kan water binnen en begint het in te schenken. Ik zei: “Mam! Ik wil een glas water!”, en ze sloeg me uit de stoel. En ik herinner me dat ik huilde! En terwijl ik aan het huilen ben, drinkt ze het water voor mijn neus op, en ze gaat weg! Ze neemt de kan water. En een paar uur later kwam ze weer binnen en deed hetzelfde. En ik zei: “Mama, mama, ik wil water!” En ze sloeg me! Ik bedoel, van de ene kant van de kamer naar de andere. Nadat dit ongeveer drie keer was gebeurd, was ik gelukkig slim genoeg dat ik bij de derde keer dat ze binnenkwam, ik bedoel, ik herinner me dat ik stilletjes huilde, maar ik keek gewoon naar haar. Ik vroeg het niet. Nadat ze was opgestaan en met de kan was vertrokken, kwam er een man de kamer binnen. Hij zei: “Je deed het die keer heel goed.” En toen gaf hij me een slok water. Dat was onderdeel van de fase van ‘leren niet te willen’.

Als ik er nu op terugkijk, besef ik als volwassene dat het onderdeel van die training was om me te leren mijn eigen fysiologische behoeften niet te herkennen en erop te reageren, maar om naar buitenstaanders te kijken om mij te vertellen wat ik wilde of nodig had.

GS: Nu, je vertelde me dat je een dubbelleven leidde in de Illuminati. Dat is eigenlijk hoe ze functioneren.

SV: Oh ja!

GS: Je hebt een dagbaan, en dan ben je ’s nachts soms behoorlijk druk met de cultactiviteiten, klopt dat?

SV: Ja.

GS: Je zei dat je deze vergaderingen drie keer per week had. Ik zei: “Nu, wat als ik zou willen gaan en gaan bezoeken, en misschien een verhaal over hen zou willen doen?” Zou ik een van deze bijeenkomsten kunnen vinden, die plaatsvonden in jouw gebied van Escondido [in Californië]?

SV: Nou nee, vanwege de veiligheidsmaatregelen. En je wilt echt niet onaangekondigd op een vergadering verschijnen, als je al door hun beveiliging zou komen, want de kans is groot dat je er nooit levend uitkomt. Laten we zeggen dat er een bepaald auto-ongeluk zou plaatsvinden, en in de kranten zou worden gerapporteerd: ‘Ongeval – man rijdt per ongeluk tegen boom aan’. Ik bedoel, ik meen het! De beveiliging die ze hebben tijdens groepsbijeenkomsten is zó intens dat het heel moeilijk zou zijn.

Ze hebben beveiliging op de één-mijl perimeter [omtrek], de drie-mijl perimeter en de vijf-mijl perimeter. Ze hebben drie mensen toegewezen. Meestal zit er één in een boom, waar je hem niet kunt zien, binnen de vijf mijl perimeter. En dan heb je één persoon die staat, die eruitziet als een beveiligingsagent voor het landgoed, omdat dit vaak grote, rijke landgoederen zijn, wat gepast is. Hij is gekleed in een uniform. De derde persoon staat verborgen achter een boom. Als de auto’s binnenkomen, en ze door de poorten komen – onthoud dat dit omheinde woonwijken zijn. Dus als het niet iemand is op hun goedgekeurde licentielijst, zullen ze de auto stoppen. Het is net zoals bij een militaire basis. Ze zullen zeggen: “Kan ik u helpen? Bent u verdwaald?” Hun doel is om de persoon te vertragen. Nu, als iemand zegt: “Oh, dit is bla bla bla”, en ze vragen gewoon om de weg, zullen ze hen de weg wijzen, heel vriendelijk zijn en hen op weg helpen naar waar ze naartoe moeten gaan. Maar als ze zich gedragen alsof ze verder het landgoed op willen, en dit is geen oké persoon, dan zullen ze zeggen: “Hij verwacht u niet.” Dat is een codewoord. Dat vertelt de persoon, die ofwel achter in de boom, of verder naar achteren verstopt is – ze radio-en vooruit en zeggen: “Onverwachte bezoeker”. Op dat moment is iedereen getraind om onmiddellijk in te pakken en binnen vijf minuten te vertrekken – zonder sporen van de activiteit!

GS: Ik vind dat interessant – waarom de sekte niet gepakt wordt. Is er iets dat je ons in korte tijd zou kunnen uitleggen?

SV: Nu, hun veiligheid, hun geld, hun invloed. Sommigen van deze mensen bezitten zelfs kranten. Stel je voor dat je probeert een (lacht) artikel gepubliceerd te krijgen, weet je, waarin je onthult… Er zijn veel redenen waarom ze niet gepakt worden. Dat is het eerste wat mensen vragen.
Dan is mijn volgende vraag: “Hoeveel kinderpornografen zijn er daarbuiten, die de politie al jaren ‘achtervolgt en nooit heeft gevonden of gepakt?’” En ze zijn zelfs geen leden van een geheime organisatie. Ze proberen het gewoon te verbergen… weet je. Dus als je dat in overweging neemt…

GS: Ja. Je was een middenklasse in deze organisatie, een hoofdtrainer. Wat heb je geleerd over de infiltratie van deze groep in al onze verschillende gebieden van de overheid en de media? Ze zitten ook op de hoogste niveaus van de meeste van onze financiële instellingen, toch?

SV: Ja.

GS: En dat is een geweldige manier om hun doel te bereiken. Ik denk dat ik je dit moet vragen. Hoe komt het dat dingen nu een beetje sneller gaan in Amerika? Ik herinner mij dat ik in de jaren ’80 hiermee werd geconfronteerd. Toen ik thuiskwam, zag ik deze soort Nieuwe Wereldorde beweging niet echt… al die verschillende symboliek die je nu ziet. Wat gebeurt er nu [in 2006]? Waarom zijn de zaken sinds 9/11 in een stroomversnelling geraakt?

SV: Ik geloof dat het komt omdat ze de vervulling van hun doel kunnen zien… Zie je, ik ga nu heel cynisch klinken, en vergeef me alsjeblieft hiervoor, oké? Hun doel is om de wereld te regeren, en persoonlijk geloof ik dat ze dat doen – het is alleen nog niet openlijk. En ze zeggen dat ze nu mensen voorbereiden op het moment dat ze zich openlijk onthullen, openbaar maken [disclosure]. Betekent dat dat ze niet gestopt kunnen worden? Ik geloof dat ze gestopt zouden kunnen worden. Ik geloof dat er een wonder voor nodig zou zijn, vanwege de hoeveelheid infiltratie, die ik op alle niveaus van de samenleving en de wereld zie. Deze jongens, deze mensen hebben veel geld. Ze hebben veel invloed. En de gemiddelde persoon heeft geen idee van hoeveel er achter de schermen gebeurt, dat niemand begrijpt.
Maar, dat gezegd hebbende, denk ik dat ze er reeds zijn, ze zijn alleen niet open.

De mensen weten gewoon niet waar ze naartoe gaan! Als ze dat wel wisten, denk ik dat de gemiddelde persoon geschokt zou zijn om te weten hoeveel er achter de schermen gebeurt, dat mensen echt niet weten! Maar zie je, ik wil niet denigrerend overkomen, want ik ben ook een sterke Christen. Ik heb geloof in God, en ik geloof door gebed, en door mensen te laten weten… Ik bedoel, ik zou willen dat ze gestopt worden. Ik weet het gewoon niet op dit punt; hoe neem je het op tegen de financiële instellingen van de wereld, de grote oliebedrijven van de wereld, weet je? Dat is de vraag!

GS: Je schetst enkele van de grote geldverdienenden in wat je geschreven hebt, de manieren waarop deze groep geld verdient. Kun je enkele van die methoden doornemen en schetsen?

SV: Nogmaals, als je aan een illegale activiteit kunt denken, zijn ze er waarschijnlijk op een bepaald punt bij betrokken. Misschien niet openlijk, op het moment dat het daadwerkelijke geld voor het eerst van hand tot hand gaat – maar wanneer je te maken hebt met kinderporno, prostitutie, witte slavernij, wapenhandel, gokken… dan zal er op een bepaald moment, waar het geld van hand tot hand gaat, gebufferd door ongeveer vier lagen mensen, waarschijnlijk iemand van de Illuminati betrokken zijn op dat punt. Deze jongens hebben hun vingers in alles!

Maar ze gebruiken ook legitieme middelen. Ze witwassen hun geld. Als je veel geld hebt, moet je er iets mee doen. En dus komen deze mannen niet binnen en zeggen: “Hoi! Ik ben een lid van de Illuminati, en ik wil uw bank runnen.” Wat ze zullen doen is stilletjes binnenkomen en een stille investeerder worden, beginnen met het kopen van aandelen. En over een periode van misschien, bijna een leven lang, zullen ze een controlerend belang in de bank krijgen, of een zeer… je weet wel. Of misschien in de levensduur van hun zoon. Dat is het andere met de Illuminati. De Illuminati zien het niet als ‘dit moet nu gebeuren gedurende mijn leven’. Deze mensen hebben doelen die eeuwen duren, of twee eeuwen. Ze zijn heel, heel geduldig.

GS: En daarom is de specifieke training van de kinderen zo belangrijk, toch?

SV: Ja. Het is om je geduld te leren! Iedereen weet, opgroeiend in de groep, dat we de komende Orde [Nieuwe Wereldorde] misschien niet onthuld of openlijk gemaakt of geopenbaard zien worden in ons leven, maar onze kinderen of onze kleinkinderen misschien wel. Dus ze zullen hun hele leven proberen de doelen van de organisatie te verwezenlijken.

GS: Ik zie nu waar ze deze programmeertechnieken hebben gebruikt, de verschillende mind control technieken.

SV: Wel, ze deden veel van wat je menselijke experimenten zou kunnen noemen. En ze hadden veel onderzoeksprotocollen lopen. Dus een van de dingen die ik deed, was het toezicht houden op het lopende onderzoek. Ik gaf de jongere trainers en hoofdtrainers les in hoe ze dingen efficiënter konden doen, hoe ze hun werk goed konden doen, maar ik beoordeelde ook hun onderzoeksrapporten op fouten of problemen. Uiteindelijk werd ik een soort raadgever. Als er een probleem optrad, of ze niet wisten hoe ze iets moesten installeren, of als ze hulp nodig hadden, hielp ik hen ook met het oplossen van problemen.

GS: We hebben het over enkele banen binnen de Illuminati, de praktische dagelijkse banen die deze leden van deze groep, – die zwaar in Amerika zijn geïnfiltreerd – dat wat ze doen. Nu vind ik één ding interessant, Svali, in de media: een achtergrondcheck doen op veel van de topmedia mensen in ons land. Ze komen allemaal uit deze zeer rijke families. (Lacht) Dat is nu niet het typische werkwijze voor een journalist. Een journalist is iemand die op straat opgroeit, met mensen wil praten. Ik kan denken aan Jimmy Breslin, jongens, die nooit naar de universiteit zijn gegaan, niet wisten hoe ze moesten typen, en gewoon erin sprongen, hun stropdas afdeden en verhalen begonnen te schrijven. Maar weet je, als je nu naar de media kijkt, zijn er al deze kinderen opgegroeid met zilveren lepels. Ik vind dat best interessant. Hoe diep zijn ze, naar jouw weten, geïnfiltreerd in onze media?

SV: Wow, behoorlijk! Ik weet wèl, vrij diep! Ik herinner mij, dat toen ik in San Diego was bij de Leadership Council tijdens vergaderingen, lachten ze over hoe mensen geen idee hadden hoeveel ze beïnvloed werden, en het zelfs niet wisten! Ze vonden dat best wel grappig. Maar dat is de denkwijze van de mensen in de groep. Ze zeggen zoiets als: “De schapen hebben geen idee dat ze door de hand worden geleid.” [Denk aan het verborgen handgebaar.] En ze vinden het amusant omdat ze het als bewijs tonen van… Ik bedoel, ik beschrijf gewoon wat ze zeggen. Ik ben het er nu niet mee eens. Maar zij zagen het als bewijs van de domheid van de gemiddelde persoon, dat ze geen idee hebben.
Ik zeg niet dat elk nieuwsbericht of elke nieuwslezer lid is van de groep… geenszins. Maar ze onderwijzen, trainen en leiden specifiek kinderen op, die aanleg voor de media tonen, omdat ze dat willen. En als de persoon een heldere, charismatische persoonlijkheid heeft en goed presenteert, dan zal dat kind daarin doorgaan, als ze de vereiste verbale communicatie en andere vaardigheden hebben.

GS: Nu, weet je, dat zou kunnen verklaren waarom veel van onze verhalen eigenlijk nooit worden behandeld, buiten de invloed die ze financieel hebben en het eigendom van de media.

SV: Dat is absoluut geen toeval! [Zoals onder meer dit verhaal op eindtijdnieuws.com; je vindt het hoegenaamd nergens.]

GS: Het verklaart veel dingen. Kijk naar de oorlog in Irak. Kijk naar het bewijs daar, dat laat zien wat er mis is. Kijk naar wat ze op dit moment in Iran doen. Ik bedoel, het is ongelooflijk. Al deze dingen zijn vrij voor de hand liggend, mensen. Er zit iets achter. Svali probeert hier deze organisatie uit haar kennis uit te leggen, en het is nogal een verhaal!

Je was betrokken als trainer van mind programmering [hersenbesturingsprogramma]. Ik bedoel, ik kijk naar enkele hoofdstukken in een boek, dat je nog niet in papieren boekvorm hebt gepubliceerd. We hebben het over hersengolven, kleurcontrole, metaal, juweelprogrammering, programmering gekoppeld aan verhalen en films… Ik bedoel, het gaat over zelfmoordprogrammering.
Svali, wat voor soort programmering leren ze je eigenlijk, en hoe leer je deze verschillende technieken?

SV: Welnu, je wordt vanaf je kindertijd geleerd. Mijn training in hoe je een programmeur moet zijn, begon al op zeer jonge leeftijd. Ik kreeg op mijn vijfde jaar begeleiding van een andere programmeur, een arts aan de George Washington University. Niet alleen deed hij de programmering bij mij, maar hij leerde mij ook hoe ik het bij anderen moest doen. De soorten programmering… nogmaals, dat zou een tien uur durende sessie kunnen worden om er dieper op in te gaan.

Vanaf het moment dat een kind een baby is, gedurende hun hele leven eigenlijk, worden ze getest, worden ze in kaart gebracht. Trainers kunnen een psychologisch profiel creëren en dit vervolgens regelmatig bijwerken. In wezen proberen ze dit kind de vaardigheid bij te brengen om te gehoorzamen, loyaliteit aan de groep te tonen en zijn of haar taak binnen de groep uit te voeren.
Nu variëren die taken in complexiteit. Je kunt aan de ene kant een kind hebben, dat is opgeleid om een prostituee te worden. Aan de andere kant heb je misschien een kind, dat is opgeleid om een regeringsfiguur te worden, wat veel complexere programmering is. Maar zolang de loyaliteit aan de groep wordt ingeprent, en dat is de eerste en belangrijkste programmering, die altijd wordt geïnstalleerd, dan maakt het niet uit wat hun uiteindelijke rol is. Ze zullen loyaal blijven. En dat wordt hun eerste loyaliteit. Welke natie ook, welke publieke rol ze in het leven ook hebben, hun eerste en belangrijkste loyaliteit zal zijn aan de groep, en om haar doelen te dienen – of ze het nu weten of niet.

Vaak is het doel ook om het kind te helpen die volledige scheiding te creëren tussen hun dagrol en hun nachtrol. Dus een aangenaam, charmant, geweldig, vriendelijk persoon overdag kan ’s nachts een absoluut koude, meedogenloze persoon zijn – of overdag, weet je, het gebeurt ook overdag.
Dan heb je misschien een huisvrouw met kinderen, die eropuit gaat en een koeriersklus voor de groep klaart. En niemand zou haar ooit verdenken. Wie zou vermoeden dat deze schattig uitziende huisvrouw met een baby in een autostoeltje eigenlijk waardevolle documenten bij zich heeft?

Nogmaals, het allerbelangrijkste was om loyaliteit in te prenten, en ze willen mensen ontmoedigen om vragen te stellen bij bevelen. Ze willen echt niet dat je daar vragen bij stelt, en ze willen dat je hun richtlijnen opvolgt. Als mensen tekenen van verzet vertonen, worden ze onderworpen aan bijstellingen. Eigenlijk worden mensen hun hele leven lang geprogrammeerd! We noemden het vroeger afstemming. Het is een levenslang proces voor de leden van de groep.

GS: Maar wat ging er mis met jou? Ik bedoel, de uitvalgraad is waarschijnlijk heel laag…

SV: Extreem laag. Toen ik heel jong was, geloofde ik absoluut in de doelen van de groep. Je zag nooit een loyaler groepslid. Ik dacht dat ze de wereld aan het redden waren. Ik dacht dat we iets geweldigs deden. Maar hoe ouder ik werd, hoe meer ik de methoden begon te zien, die al zo lang werden gebruikt, en dat het doel de middelen niet heiligt. Ik werd steeds cynischer, deels omdat ik zag wat ik mensen aandeed. Ik loog tegen hen. Ik manipuleerde hen. Ik vertelde hen dingen, die niet waar waren. Ik herinner mij dat ik dit in twijfel trok, en dacht: “Als kind werd mij ook voorgelogen. Ik werd gemanipuleerd.” En uiteindelijk begin je als volwassene de dingen die je geleerd hebt in twijfel te trekken.

GS: Svali, je hebt een interessant artikel geschreven – ‘Een dag uit het leven van een trainer voor de Illuminati’. Vertel eens wat je op een normale dag meemaakte in je rol bij de Illuminati. Ga je gang.

SV: Oké. In principe stond ik op… In de periode die ik in dat artikel beschreef, gaf ik les op een Christelijke school. Dus ik stond op, kleedde mijn twee kinderen aan en maakte hen klaar voor school. Net als een normale moeder, weet je, de dag doorbrengen, thuiskomen. We hadden vriendjes over de vloer die met hen speelden, en dat soort dingen. Daarna aten we, weet je, avondeten. Ik was een goede moeder. Ik was een doorsnee Amerikaanse huisvrouw – althans, aan de oppervlakte. Maar onder de oppervlakte, herinnerden mijn man en ik elkaar er ’s avonds aan wanneer er een vergadering was. En wat we dan deden als we gingen slapen, was dat ik een schema had ingesteld, waardoor ik binnen tien minuten voor de afgesproken tijd wakker werd. Als ik wist dat er die avond een vergadering was, werd ik tien minuten voor de afgesproken tijd wakker, om mij klaar te maken en te gaan. Vaak gingen we zelfs met onze kleren aan naar bed. En ik vond dat nooit echt abnormaal, weet je. Ik dacht dat iedereen met zijn kleren aan naar bed ging. Ik stelde er zelfs geen vragen over, weet je, op avonden dat we vergaderingen hadden. Ik dacht: ‘Ach, het is warmer’. (Lacht)
En dan stonden we op en reden we naar de vergadering. Ik was ook erg betrokken bij het Leger in San Diego. De groep had namelijk veel militaire training. Dus ik bracht de kinderen naar hun eigen ruimte; er was een plek waar de kinderen zich konden omkleden. Ze hadden een kamer, en er stonden manden met kleren, en we kleedden ons om. Je koos je kleren uit, je naam stond erop, en je trok je uniform aan. Of wat je die avond ook maar droeg. De kinderen droegen van die kleine miniatuur militaire uniformen.

Daarna gingen ze naar buiten voor hun trainingsoefeningen. Ze leerden hoe te marcheren, hoe te schieten. Alle kinderen in de Illuminati, tenminste in dat gebied, wisten al op achtjarige leeftijd hoe ze een geweer uit elkaar moesten halen, in elkaar moesten zetten en met dodelijke precisie moesten schieten! Er was ook veel vechtsporttraining. Soms hielp ik daarbij, of verving ik een militaire trainer als die afwezig was. Iedereen moest aan verschillende trainingen meedoen – er was veel crosstraining [training van elkaars mensen]. Maar meestal hield ik toezicht op de training. Ik werkte aan het implementeren van programmering, of wat we ‘afstemmen’ noemden – het versterken van eerder aangeleerde programma’s bij volwassenen.

Op dat moment hield ik normaal gesproken toezicht op de jongere trainers. Zij waren ermee bezig en ik hield in de gaten of ze het goed deden. Of ik evalueerde ook – soms werkten we aan iets dat enigszins experimenteel was, en dan nam ik een actievere rol op me, beoordeelde ik de reacties van de persoon op het nieuwe protocol, registreerde ik het en, als er een verschil was tussen de vastgestelde parameters voor dat protocol en de verwachte reacties, signaleerde ik dat.

Dit waren allemaal leden van de groep! Oh! Ik kan je vertellen dat in San Diego twintig procent van de actieve leden van de groep actief militair was. En denk aan militaire inlichtingendiensten. Denk aan hooggeplaatste functionarissen, kolonels, (lacht), commandanten. Mijn ex-man was luitenant-commandant bij de marine, op het punt commandant te worden, oké? Dit zijn geen domme mensen.

GS: Dus jullie waren in feite bezig met het programmeren van de betrokken leden.

SV: Oh ja. Nee, we programmeerden geen mensen die geen lid waren van de groep. Je kunt geen significant traumatische mind control programmering installeren bij iemand, die geen lid is van de groep.

Wat je wel kunt doen, noemen we passieve programmering, wat in principe via media gebeurt. Als iemand naar een televisieprogramma kijkt, komt diegene meteen in een alfatoestand terecht. Iedereen in de groep, zelfs een baby, weet dat, omdat deze mensen erg geïnteresseerd zijn in gedragspsychologie. Dat is een soort trance, een zeer ontspannen toestand, waarin boodschappen kunnen worden overgebracht. En daarom raad ik mensen ten zeerste aan om heel voorzichtig te zijn met de tv-programma’s die ze kijken! Dat is alles wat ik daarover wil zeggen.

Maar nee, je kunt een volwassene, die geen lid is van de groep, niet behandelen zoals wij dat deden. Ze zouden psychotisch worden, of ze zouden het waarschijnlijk niet overleven. Ze zouden het psychologisch niet aankunnen.

GS: Vertel eens wat voorbeelden van wat je deed. Programmeertechnieken.

SV: Soms begonnen we met een hypnotische inductie, of soms gaven we een injectie. Vooral jonge kinderen zijn vaak erg bang voor programmering, maar volwassenen ook. We willen dat ze ontspannen. We geven ze een kortwerkend medicijn om hen te kalmeren.

Vervolgens brachten we hen in een hypnotische toestand. Bij oudere mensen controleerde ik of de codes al geïnstalleerd waren. Als ik me voorbereidde op het programmeren van een jong kind, legde ik heel geduldig uit welk gedrag er precies van hen verwacht werd. Ik zei: “Ik wil dat je dit doet, en dit, en dit.” Ik verdeelde het in stappen. Daarna zei ik: “Eerst gaan we dit oefenen.”

Ik liet het kind zien wat ik wilde dat ze deden – ik deed het voor. Vervolgens zei ik tegen het kind: “Doe het!” Het kind deed het dan, oké? Maar normaal gesproken lukt het hen niet meteen de eerste keer, dus krijgen ze een schok. Dat wordt zo genoemd, omdat de groep veel gebruikmaakt van wat ze positieve en negatieve bekrachtiging noemen. Oké? Als een kind het de eerste keer niet perfect doet, krijgt het een schok. Dat is de negatieve bekrachtiging.

Dan zeg ik: “Doe het nog een keer!” Daarna laten ze mij het gedrag zien.

Nu, op dit punt beginnen we het gedrag ook te associëren met een externe prikkel of aanwijzing. Als het een gedrag is, dat we willen associëren met een specifieke code, wordt het kind vaak eerst heel erg getraumatiseerd, om een fragmentatie in zijn of haar persoonlijkheid te creëren. Daarna worden het gedrag en de bijbehorende aanwijzing gegeven. Je hoort misschien een toon, zoals “ding ding ding”. Ik zeg: “Oké, ik wil dat je dit doet”. Ding ding ding. Het kind hoort de toon, staat op en doet het gedrag. Zodra ze het perfect kunnen uitvoeren, worden ze beloond met lof, “Goed gedaan”, of een knuffel. Kinderen houden van knuffels, of zoiets dergelijks.

Dan doe je het steeds opnieuw. Daarom moeten trainers heel geduldig zijn. Want misschien heeft het kind het wel vijftig keer gedaan, en dan horen ze het signaal, staan ze op en doen ze het. Het is niet eens bewust… het is reflexmatig. Op dat moment wordt het als geïnstalleerd beschouwd.

Voor zeer, zeer belangrijke programmering – ik heb het over Masterniveau moordenaar programmering, waar ik hier nu niet op in wil gaan. Want we trainden mensen om anderen te vermoorden, en dat is een heel ander onderwerp. Wat we daarna deden, was een ritueel om de programmering te bezegelen.

GS: Ik heb een paar van je artikelen gelezen. Eén daarvan was ‘Kerstmis in de sekte’. Je zegt dat dit voor jou, toen je opgroeide, heel anders was dan voor de meeste kinderen.

SV: Ja, we hadden kerstbomen en cadeautjes en dat soort dingen. Maar voor de meeste kinderen is Kerstmis gewoon een vrolijke tijd, weet je, veel cadeautjes. Maar binnen de groep worden er zeer belangrijke ceremonies gevierd. Ik ben heel vaak naar Duitsland gevlogen. En daar was geen kerstman. Ze hadden een figuur genaamd vader Joel, die Kerstmis daar vertegenwoordigde. [Lees meer van Svali over rituele feestdagen, zoals Kerstmis, wat trouwens de verjaardag van Nimrod is.]
Maar hij is niet de welwillende kerstman die je hier ziet. Dit is een man met een gouden scepter, gekleed in een wit gewaad en met een gouden sjerp om zijn middel.

Ik was eens in het huis van de Duitse vader, waar een bijeenkomst was met kinderen en volwassenen, en vader Joel was aanwezig. Hij hief zijn scepter op en sloeg in feite een kind neer voor ieders ogen. Hij sloeg het kind neer met zijn scepter. En dat… dat noem je geen vrolijk Kerstmis, weet je? En tegelijkertijd, ja, we hadden wel een kerstboom, en fruitcake en al dat soort dingen, en we versierden het huis, maar er is ook een andere kant aan Kerstmis.

GS: We hebben leiders in ons land die dit soort dingen waarschijnlijk hebben meegemaakt. Ik bedoel, het is gewoon ongelooflijk, deze groep. Ik weet dat ze al heel lang bestaan, duizenden jaren, en dat ze het allemaal hebben meegemaakt en hier zijn gekomen. George Washington was een 33ste graad Vrijmetselaar…
Ik vraag me gewoon af hoe… Weet je, je schrijft een verhaal, ‘Het einde van de Illuminati’. Hoe komen we van deze mensen af? Wat denk jij?

SV: Nu, ik geloof sterk als Christen, dat het geestelijke oorlogvoering is, maar ook een emotionele en psychologische oorlogvoering. Dat geloof ik, door Gods genade. Maar ik moet ook zeggen dat veel leden van de groep niet gelukkig waren, toen ik er zelf deel van uitmaakte. Er zijn mensen die er zijn omdat ze ervan houden, omdat ze in onze doelen geloven; ze zijn er volledig aan toegewijd. Maar om eerlijk te zijn, ik kende vaak mensen, die er meteen uit zouden zijn gestapt als ze dachten dat ze eruit konden komen en het konden redden.

GS: Word je uitgehuwelijkt aan iemand binnen de groep, of wordt je dat opgedrongen?

SV: Nee. Binnen de groep zijn de huwelijken altijd gearrangeerd in mijn ervaring. In mijn 38 jaar bij de groep heb ik nog nooit een stel binnen de Illuminati gekend, dat geen gearrangeerd huwelijk had. Het is niet mogelijk.

GS: Je noemde net een stel, waarvan ik vermoed dat ze erbij horen. Clinton en Bill en Hillary.

SV: Oh, welnu, ja! Ja! Absoluut. Absoluut. Vaak worden deze huwelijken gearrangeerd op basis van overeenstemming, maar ook op basis van bloedlijnen – om de juiste bloedlijnen samen te brengen.

GS: Het is een zeer winstgevende, geldverslindende manier van leven, neem ik aan, van rijke families?

SV: O ja! Dat is het belangrijkste. Dat is een van de factoren die mensen binnenhoudt. De reden dat niet meer mensen weggaan, is omdat weggaan betekent dat je je man, je kinderen, je hele familie aan beide kanten, je geld, moet opgeven. En in feite betekent het verlaten van de groep voor veel mensen, dat ze alles moeten opgeven en helemaal opnieuw moeten beginnen, zonder geld, en alleen. Bovendien vecht je tegen de kind-programmering om opnieuw contact op te nemen, terug te keren, loyaal te zijn, een goed lid te zijn. En ik ken veel mensen, die hebben geprobeerd weg te gaan en zijn teruggekeerd, omdat ze het gewoon niet meer aankonden.

GS: Wil je nu even een telefoontje aannemen?

SV: Zeker!

GS: Oké. Marilyn, in Californië. Marilyn?

Marilyn (ML): Ik heb een deel gemist, ik heb via internet geluisterd. Ik heb het niet helemaal goed verstaan. Hoe is deze vrouw betrokken geraakt bij deze Illuminati training?

SV: Ik ben er van jongs af aan mee opgevoed. Ik werd erin begeleid. Trainers in de groep worden begeleid. Je werkt met oudere volwassenen, zij laten je dingen zien en je krijgt steeds meer verantwoordelijkheid. Dus tegen de tijd dat je een tiener bent, doe je in feite al de taken van volwassenen. Je wordt er jarenlang in getraind.

ML: Zijn dit privéscholen?

SV: Nu, mijn kinderen zaten op particuliere of privé Christelijke scholen. Ze waren allemaal Illuminati. Oké?

ML: Oh, je zegt dus dat de Christelijke scholen Illuminati zijn…

SV: Sommige wel. Niet allemaal, maar sommige wel! De scholen, waar mijn kinderen op zaten, in het bijzonder. Maar nee, er zijn veel goede Christelijke scholen, die niets met de groep te maken hebben, maar sommige doen dat wel. Ik ging naar een openbare school, maar het interessante is dat van de drie openbare scholen, waar ik als kind naartoe ging, er twee zijn afgebrand. Dus ik heb geen toegang tot schoolarchieven.

ML: Als je het over het Vaticaan hebt, dat is geen Christelijke religie, oké? Ik ben zelf Christen. Het Katholicisme is geen Christelijke religie. We beschouwen het als de voorloper van de Nieuwe Wereldreligie. Dus…

GS: Nu, weet je, als ik even mag onderbreken. Ik ben katholiek opgegroeid. Ik bemoei me niet met het vermengen van religies. Ik zeg eigenlijk, dat toen ik als journalist in Rome onderzoek deed naar de Illuminati, en ik me realiseerde dat er een slecht deel van de kerk was, ik daar naar keek. Ik moest het goede en het kwade onder ogen zien. Zo heb ik het verwerkt. Het kwaad binnen de Katholieke kerk, op het hoge niveau van het Vaticaan, dat doorsijpelt naar vele, vele gebieden.

ML: Ik ben het er niet mee eens, maar het klinkt alsof je misschien wedergeboren bent om hieraan te ontsnappen? Klopt dat?

SV: Ja. Ja. Ten eerste wil ik zeggen dat ik de Katholieke kerk of de gemiddelde katholiek niet afkraak. Ik heb veel goede vrienden die katholiek zijn. Ik ben Christen geworden, en dat was de enige manier waarop ik eruit kon komen. Maar weet ook dat veel zogenaamde Illuministen – nu ja, we hebben geen officiële lidmaatschapskaarten, maar ik gebruik die term – lid zijn van de Baptistenkerk of van Pinkstergemeenten. Ik zat in mijn leven overdag in een aanbiddingsteam van een Wesleyaanse kerk/gemeente in San Diego. Oké?

ML: Oké. Eh, ja. Heel verwarrend. Ik bedoel, ik vind dit interessant. Veel mensen zeggen dat de Katholieke kerk de voorloper zal zijn van de Nieuwe Wereldreligie.

SV: De gemiddelde katholiek heeft geen idee wat er in het Vaticaan gaande is!

GS: Nu, ik zal je iets vertellen. Als doorsnee katholiek [Greg is geen Christen] die in 1980 voor het eerst naar Rome ging, wist ik niet wat er aan de hand was. Ik ben katholiek opgegroeid en ging naar Notre Dame High School. Het was een behoorlijke leerervaring voor me.
Er zijn veel katholieken die niet actief praktiseren. Ik wist niet waar de kerk [lees: het Katholicisme, niet de Christelijke kerk!] voor stond.
Maar weet je, er gebeurde iets vreemds toen ik jong was. Mijn moeder overleed; ik was tien jaar oud. Mijn broertje was zes maanden oud toen ze stierf aan leukemie. Het was een heel, heel tragische gebeurtenis – mijn vader, mijn broertje en ik bleven alleen achter. En ik herinner mij dat mijn vader letterlijk een priester meenam, een hoofdmonseigneur van onze parochie. En ik zal je niet vertellen waar. Saint John Rebove (ph), net buiten Chicago. Deze man kwam ons huis binnen, ik zal het nooit vergeten. Hij zei dat hij mij en mijn kleine broertje in een weeshuis zou plaatsen. Mijn vader pakte hem letterlijk op en gooide hem de deur uit! En vanaf dat moment is mijn vader nooit meer naar die kerk teruggegaan. Mijn broertje is nooit naar een katholieke school gegaan. Ik vroeg natuurlijk of ik mijn school mocht afmaken, alleen omdat ik daar vrienden had. Maar ja, wie weet wat er gebeurd zou zijn, als je terugkijkt op de waanzin, die zich afspeelt in de [Katholieke] kerk.

Maar laten we teruggaan naar de tijd dat je bij de Illuminati zat. Hoe is dat gebeurd? Hoe ben je er uiteindelijk uitgestapt? Vertel ons het hele verhaal over je vertrek bij de Illuminati. Daar hebben we het nog niet over gehad.

SV: Zeker. Nu, ik wil wel één ding zeggen waar ik het met Marilyn over eens ben. Zonder geloof in God had ik het niet gekund. Ik werd Christen, en dat was voor mij revolutionair, omdat het me opnieuw deed twijfelen aan wat mij geleerd was, of wat ik mijn hele leven had geloofd. Ik begon te beseffen dat wat ik deed verkeerd was. Ik werd steeds cynischer.

Ik begon me ook te verzetten tegen de hoofdtrainer in de regio, die mij verachtte. Hij deed dingen die ronduit wreed waren, zonder enige reden. Ik zei dan: “Je hebt ongelijk.” Nu, daar houden mensen niet van. Hij reageerde zijn frustratie op mij af op allerlei vreselijke manieren. Uiteindelijk nam ik de beslissing om te vluchten. Ik vluchtte naar een andere staat, omdat ik wist dat mijn kansen om eruit te komen, terwijl ik in die regio bleef, omringd door bekenden en mensen uit de groep, niet erg groot zouden zijn. Dus ging ik naar een andere staat.

GS: Je moest je familie en alles achterlaten, nietwaar?

SV: Alles. Nu, mijn kinderen waren bij hun grootouders. Op dat moment dacht ik dat dat beter was dan dat ze bij mijn man zouden zijn. Ik wilde mijn kinderen gaan ophalen. Maar toen belde mijn man, en zei: “Ik wil je graag weer zien.” En ik zei: “Oké, dat is geweldig.” En ik zei: “Maar je moet hulp zoeken. Je moet een behandeling ondergaan, want zo kunnen we niet verder. Je moet uit die groep stappen.” Hij zei: “Oké. Help me de kinderen op te halen en ik zie je over een week.”
Dus de dag ervoor belde hij, en zei: “Ik ben er morgen”, blablabla. En ik was enthousiast, denkend: “Oh, hij gaat eruit, hij gaat eruit, dat is geweldig!” Maar in plaats daarvan… hij had de kinderen al een paar dagen eerder opgehaald. Hij loog tegen mij, en ik wist het niet. Hij was naar een rechter gegaan. En op de dag dat hij zou komen, werd er op mijn deur geklopt. Het was een politieagent die me scheidingspapieren overhandigde, en ook een contactverbod, waarin stond dat ik niet binnen honderd meter van mijn man of mijn kinderen mocht komen. En op dat moment voelde ik me een beetje gestraft (zucht), omdat ik de groep had verlaten.

Ik heb daartegen gevochten, en het… (zucht)… ik heb vier jaar lang gevochten met een rechtssysteem, dat zei dat dit soort dingen niet gebeurden. Want mijn man ging naar de rechtbank, en zei: “Die vrouw is psychotisch. Ze verzint het allemaal. Dat kan niet. Ha, ha, ha. Zoiets gebeurt niet meer in deze tijd.” En de rechter zei: “Je hebt gelijk.” Pats. Volledige voogdij voor hun vader. En ik moest vier jaar lang onder toezicht mijn eigen kinderen zien, omdat ik als ontvoeringsrisico werd beschouwd.

Door veel gebed, – mijn hele kerk hier in Texas bad voor mij – en dankzij Lambley Research and Wonders, mochten mijn kinderen na vier jaar eindelijk zonder toezicht bij me komen. In die tijd zei ik tegen mijn veertienjarige dochter: “Ik wil zo graag dat je hier weggaat.” Ze keek me aan en begon te hyperventileren, doodsbang: “Oh! Dat had je niet moeten zeggen, mam! Dat had je niet moeten zeggen, mam!” Weet je? Ze raakte gewoon helemaal in paniek. Ze verloor de controle volledig. En ik realiseerde me dat het een soort automatische reactie was, omdat ze doodsbang was. Ze was doodsbang, en zei heel snel achter elkaar: “Waarom zei je dat, waarom zei je dat?”, en ik zei: “Het is oké, het is oké, schat, kalmeer, rustig aan.” En daarna… bleef ze maar trillen. En uiteindelijk zei ze: “Nu, ik wil niet terug en weer pijn lijden.” En toen zei ik: “Dat hoeft ook niet.” Op dat moment dreigde ik in de federale gevangenis te belanden, maar ik belde mijn ex, en zei: “Ik laat die kinderen niet teruggaan en weer pijn lijden.” En hij vloog erheen om ze op te halen, en hij had me toen in de gevangenis kunnen zetten, omdat ik de omgangsregeling overtrad. En je weet hoe streng de rechtbanken daarop zijn! En ik zei tegen hem: “Alsjeblieft… !” Want mijn dochter en zoon zeiden allebei: “We willen niet terug, papa. We willen geen pijn meer lijden. We willen dit niet meer.” Hij keek hen aan en zei: “Ik wil er even over nadenken.” Hij ging naar huis en ik bad toen voor hem.

En toen belde hij me die avond, en zei, in een delirium, hyperventilerend: “Oh mijn God. Oh mijn God!” Ik vroeg: “Wat is er?” Hij zei: “We moeten hier weg! We moeten hier weg!” En ik zei: “Ja! Dat moet je!” En toen nam hij het besluit om te vertrekken. Op dat moment ging hij naar een notaris. Hij liet een juridisch document opstellen, waarmee hij mij de volledige voogdij over mijn kinderen gaf. En toen zei hij dat het hem zo speet dat hij mij al die jaren door een H-E-L-L had laten gaan.

GS: Heb je sinds je vertrek nog represailles of waarschuwingen van mensen uit de groep gekregen?

SV: Ja.

GS: Om te zwijgen, of zoiets?

SV: Ja. O ja! O ja, natuurlijk! Er was een keer dat ik een artikel schreef, waarin ik specifieke data en tijden noemde. En daarna werd mij pijn aangedaan, waardoor ik heel voorzichtig ben geworden. Daarom geef ik niet veel radio interviews, en doe ik dit soort dingen niet zo vaak. Dat is één reden.

GS: Welnu, dat waardeer ik, want je helpt zoveel mensen door… misschien, misschien het Amerikaanse volk wakker te schudden voor wat er echt aan de hand is. Soms kun je met iemand zoals jij veel meer mensen wakker schudden dan met honderd miljoen algemeenheden, algemene uitspraken.

Ik neem even een telefoontje aan. Chris (CH), in Washington.

CH: Hallo, Svali, ik wil je even laten weten hoe zeer ik je moed waardeer om deze informatie op deze manier te presenteren. Ik heb onlangs je website gelezen. En mijn vraag is heel simpel. Op basis van de informatie die je presenteert, vraag ik me af wat de tijdlijn is die de organisatie, de grotere Familie, zoals jij die beschrijft, hanteert voor de implementatie van de Nieuwe Wereldorde?

SV: Oké. Mij werd verteld dat het tijdens mijn generatie zou gebeuren. Mij werd verteld dat ze rond het jaar 2050 onthuld zouden worden. Maar hun tijdlijnen veranderen natuurlijk. Sterker nog, ik vergeleek ze gekscherend met de Sovjet-Unie, want je weet wel, die hadden hun vijf- en tienjarenplannen, en daarna werden er altijd dingen veranderd. Tijdens mijn eigen leven heb ik verschillende tijdlijnen gezien voor dingen, die zouden moeten gebeuren, en die ook veranderden. Maar zoals Greg opmerkte, heb ik ook van verschillende mensen gehoord dat er de laatste jaren een enorme push zal zijn. Het is zoiets van: ‘Het is bijna zover. Het is bijna zover. Laten we het sneller laten gebeuren’. Dus ik zou niet durven te zeggen of die tijdlijn klopt of niet. Ik weet wat mij verteld is.

CH: Ik heb nog een vervolgvraag. Ik ben onlangs, tegen mijn eigen weerstand in, begonnen met het onderzoeken van randzaken, zeg maar. Een van die ideeën is de naderende datum van 2012 op de Mayakalender. Tijdens mijn onderzoek heb ik mezelf de ruimte gegeven om open te staan voor de informatie, zonder alles meteen te geloven. Een van de ideeën die naar voren komt, is dat we rond 2012, niet alleen volgens de Mayakalender, maar ook volgens vele andere theorieën, als planeet een revolutionaire shift zullen doormaken. Ik vraag me af of er misschien een soort race tegen de klok gaande is – vooral als we het hebben over een mogelijke geestelijke oorlogvoering, om jouw woorden te gebruiken. Zie je daar een verband?

SV: Oh, ja. Jazeker. En 2012 is een belangrijk jaar. Maar nogmaals, mij is niet verteld dat de uiteindelijke ‘openbaring’ (‘bekendmaking’) dan zou gaan plaatsvinden. Maar ik geloof dat er waarschijnlijk gebeurtenissen zullen plaatsvinden, die de basis zullen leggen. Maar mij is verteld… nogmaals, ik vertel je wat mij is verteld toen ik lid was van de groep, dus neem het met een korrel zout. Want zoals ik weet, zijn deze mensen niet altijd eerlijk of betrouwbaar – ze zijn bedrieglijk! Maar mij is verteld dat er een enorme economische ineenstorting zou plaatsvinden voorafgaand aan de openbaarmaking. Dat de aandelenmarkt in feite zou destabiliseren. En mij is verteld dat de Grote Depressie er dan als kinderspel bij zou lijken. En in die tijd zullen ze de financiën echt manipuleren, om chaos, verwarring, oorlog en dan… Maar kijk, ik wil niet zo negatief zijn. Ik vertel je echter wat mij is geleerd toen ik in de groep zat, weet je.

CH: Nou, dat waardeer ik enorm. En ik weet zeker dat we dat allemaal doen. Je bent een geweldige stem.

SV: Nu, dankjewel! Dat waardeer ik zeer. Maar uit deze chaos, zo zeiden ze, zou ‘orde’ voortkomen. De groep gelooft namelijk dat uit chaos orde ontstaat.

GS: Ik neem even een telefoontje aan. Harper (HP) in Canada. Harper? Ga je gang.

HP: Prima, bedankt… en Svali, ik las je exposé toen het een paar jaar geleden op Suite101.com verscheen, en ik heb me altijd afgevraagd wat er met je gebeurd was, want je was verdwenen van Suite 101. Dus het is fijn om weer iets van je te horen. Een paar korte vragen, ik zal ze snel stellen. Ten eerste de term ‘Moriah Conquering Wind‘. Die had ik nog nooit eerder gehoord, en ook niet sinds ik het in je exposé las. Zou je die term wat meer kunnen toelichten? Ik wilde je ook vragen of deze sekte, voor zover jij weet, beweert of gelooft dat ze een deel van haar erfgoed ontleent aan Atlantis of een andere verloren beschaving. Oké?

SV: Ik weet niet zeker of de verwijzing naar Moriah die je beschrijft, klopt, want Moriah is… is onze naam.
Maar ik kan zeker antwoord geven op de tweede vraag. De Illuminati geloven heilig dat Atlantis echt bestaat. Ze leren het hun kinderen als onderdeel van de mondelinge overlevering. Ze geloven dat het een van de grootste beschavingen was, die ooit heeft bestaan, en een van de meest geavanceerde. Wat zij leren… hun interpretatie ervan is dat Atlantis een groot ras was van zeer intelligente mensen met een zeer geavanceerd geloof en een hoge mate van ‘verlichting’. Maar wat ze de kinderen van de Illuminati leren, is dat toen deze profeet van de vijand, die een profeet van God was, kwam, en hun ondergang voorspelde, wanneer ze hun levenswijze niet zouden veranderen… Ze waren absoluut occultisten! Ze waren Luciferianen op Atlantis. Dat was hun religie. En in feite werd veel van de vooruitgang, die Atlantis genoot, via bovennatuurlijke middelen aan hen doorgegeven… dat is wat ik zal zeggen. Dus ze lachten de profeet uit. Sterker nog, ze hebben hem vermoord. Later is ons geleerd dat een paar inwoners ontsnapten, maar dat de grote stad tragisch genoeg verloren ging.

De Illuminati treuren tot op de dag van vandaag om het verlies van Atlantis, omdat ze vinden dat deze… dat de weinige overlevenden die vertrokken, behoorden tot de groten, die hebben bijgedragen aan de oprichting van wat je de voorlopers van het Illuminisme zou noemen.

HP: En ik wilde je vragen of je reden hebt om aan te nemen dat mensen, mannen en/of vrouwen aan de top van de piramide, om het zo maar te zeggen, een soort magie beoefenen, waarbij ze als het ware door de tijd reizen, met andere woorden…

SV: Oh! Oh! Ja! Oh, zelfs zonder aan de top te staan… Oh, ja!

HP: …hun lichaam verlaten, hun ziel of geest verlaat het ene lichaam en komt in een ander lichaam…

SV: Oh ja! Ja! Oh, ja! Ja, de hele tijd. Kijk, nu ga ik daar in dit interview niet op in. Je begint maf of gek te klinken, als je begint over dat soort dingen te discussiëren. Maar in de geestelijke wereld leren ze wel degelijk dingen, zoals tijdreizen, uittredingen, weet je, psychische gevechten, dat soort dingen – dingen die niet logisch te verklaren zijn.
En ik zag dingen, die ik niet kan verklaren met menselijk intellect of redenering, die zeer bovennatuurlijk waren [gerelateerd aan occultisme, hekserij, magie, enz.], en die al die dingen omvatten… en meer.

HP: Oké, geweldig. Het was een genoegen om met u te spreken, mevrouw, en God zegene u.

SV: Oké, God zegene u ook.

GS: Oké, ik denk dat Dave Wilcock (DW) is ingeschakeld. [Je hoort het goed, Vrijmetselaar David Wilcock, en Svali heeft geen flauw benul wie hij is, of was.]
Ik denk dat je Dave via e-mails kent, Svali.

SV: Ja.

DW: …. Ik lees je werk al zo lang en je deelt zo openhartig en vrijgevig informatie over jezelf. Het is een grote eer om je zo persoonlijk te kunnen spreken…

SV: Nu, dank je wel!

DW: Ik denk dat ik hier graag één ding wil bespreken en dat is dit. Je hebt me onlangs in een e-mail verteld over die stadia van verlichting waar ze mensen doorheen proberen te leiden… Ik zou graag willen dat je schetst hoe de gedragsconditionering, die via de media, films, enzovoort, komt, op mensen van toepassing is. Met andere woorden, welke persoonlijkheidskenmerken zou je zien bij iemand, die door deze leerstellingen is beïnvloed? Hoe zou een doorsnee persoon, die op zich geen slecht mens is, zich gaan ontwikkelen als de Illuminati leerstellingen daadwerkelijk invloed op hem of haar zouden hebben? Hoe zou die persoon zich gedragen? Wat zou er gebeuren?

SV: Nu, zoals ik al zei, een doorsnee persoon is geen lid van de groep, dus de invloed zou veel kleiner zijn. Maar de media, ik weet dat sommige media die we tegenwoordig zien, specifiek gericht zijn op het overbrengen van hun filosofie of doelen aan mensen. Je hoeft alleen maar naar de kindertekenfilms op zaterdagmorgen te kijken, en je ziet er bijna overal gedaanteverwisselingen, machtsgevechten, occultisme… En dat is de bedoeling!

Er komen films uit. In principe, als iemand beïnvloed wordt door hun leer, leert die persoon zijn eigen instincten, gevoelens, lichaam en waarnemingen niet meer te vertrouwen. Ze zullen buiten zichzelf naar leiding zoeken! Ten tweede zullen ze zich ontwikkelen naar een sterk occulte wereldvisie – het leunen op het occulte wordt sterk aangemoedigd. Je hoeft alleen maar naar Harry Potter te kijken, weet je! Of naar The Matrix! Als je de pure Illuministische filosofie wilt leren kennen, dan laat The Matrix het zien. Absoluut! De hele filosofie!

DW: Oh ja. Precies zoals Morpheus die werd uitgeschakeld, kapotgemaakt met de injecties, en ze zeiden dat het net zoiets is als een computer hacken.

SV: Ja! Dat is een uitstekend [voorbeeld].

GS: Svali, we hadden het over de hogere niveaus, de middenniveaus waar je als hoofdtrainer bij betrokken was. Hoe laag gaan die? Ik heb altijd gezegd dat ze betrokken zijn bij gangstalking, het MK-Ultra programma, het infiltreren van waarheidsorganisaties, het infiltreren van groepen die het goede proberen te doen. Hoe diep gaan ze?

SV: Nou, ze gaan tot het niveau van de zustergroepen, waar ik het over had. Die zustergroepen hebben meestal zo’n 30 leden. En dat wat je zou beschouwen als satanische sekten, met een hogepriester en een hogepriesteres. Dat is het lokale niveau, het lagere niveau. Maar die mensen zijn ook erg actief in hun gemeenschap. En dus zullen ze, waar mogelijk, betrokken zijn bij infiltratieactiviteiten. Want voor hen is het geen infiltratie; het is helpen. Ze denken dat ze de groep helpen, of mensen helpen door lid te worden en de invloed te verspreiden.

GS: Svali, vertel het ons in je eigen woorden. Je leeft nu een leven dat volledig verwijderd van hen. Wat zijn je hoopvolle verwachtingen voor de toekomst van ons land op dit moment?

SV: Ik hoop dat mensen zich realiseren dat dit gebeurt en dat ze er iets aan gaan doen – dat ze beginnen ernaar te kijken. We hebben het hier weliswaar over mensen die immens rijk zijn, maar het zal niet gemakkelijk zijn. Maar als mensen in gebed zouden opstaan en zouden zeggen: “Dit is niet oké”… Als mensen zich voldoende zouden informeren om er meer over te leren, zich ervan bewust zouden zijn dat zij bestaan… en dan mogelijk bidden. Bidden dat mensen actie ondernemen tegen de dingen die gebeuren, want…

GS: Oké, Svali, de tijd is op. We eindigen op dat gebed. Heel erg bedankt dat je je stem hebt laten horen. Je bent erg moedig. We spreken elkaar weer en ik ben morgen terug bij Investigative Journal, dezelfde tijd, dezelfde plaats.

SV: Tot ziens.

[Einde van de uitzending; er blijkt nog een korter vervolg te zijn met enige herhalingen.]