My 9/11 story: een interessant getuigenis en terugblik op 25 jaar geleden. Brother Matt van Strength For Today.
Eindtijdnieuws.com
14 september 2026
Krachtig getuigenis – 11 september 2026
Strength For Today
Brother Matt deelt een persoonlijk verhaal, 25 jaar na 9/11: ‘My 9/11 story’.
Brother Matt: Hallo vrienden! Nu het 25 jaar geleden is sinds 9/11, merk ik dat ik terugdenk aan mijn eigen connectie met de gebeurtenissen van die dag. Vandaag deel ik het getuigenis over hoe ik geroepen werd om in het buitenland in dienst van de Heer te gaan en het interessante kruispunt dat dit heeft met 9/11.
In zoveel opzichten heeft wat er dat jaar gebeurde de koers voor de rest van mijn leven bepaald.
Ik heb 20 jaar in het buitenland gewerkt, en de afgelopen 25 jaar in een of andere vorm van bediening, in dienst aan de Heer. Maar soms merk ik, dat ik nadenk over hoe mijn leven er anders uit had kunnen zien als ik andere keuzes had gemaakt.
Het lijdt geen twijfel dat 11 september een dag was die de Verenigde Staten voorgoed heeft veranderd, en we zien en ervaren de gevolgen daarvan zelfs vandaag de dag nog steeds.
Ik hoop dat je dit getuigenis met plezier zult lezen, en ik kijk uit naar je eigen gedachten en opmerkingen:
Gered van 9/11, geroepen tot Zijn dienst
In een eerdere video ben ik begonnen met het delen van mijn getuigenis, en ik wilde daar nu graag mee verdergaan om een best wel interessant verhaal te vertellen dat ik heb over 11 september. Zoals ik in de vorige video vertelde over hoe ik tot geloof kwam en hoe de Heer me bij Hem terugbracht toen ik in de 20 was: ik was ongeveer 25 jaar oud en werkte bij een bank. Ik had een goede baan, een vriendin, een huis en een auto; eigenlijk had ik alles wat je op je vijfentwintigste maar kunt wensen qua materieel succes. Ik verdiende voor het eerst in mijn leven goed geld, en bezat al die dingen.
‘Solemn assembly’
Ook ging ik naar een geweldige kerk. In die tijd organiseerden ze daar elk jaar in januari een ‘plechtige samenkomst’. Dat hield in feite in, dat de hele gemeente een week lang vastte. Je koos dan één maaltijd uit – meestal de avondmaaltijd – om over te slaan. Soms waren er bijeenkomsten in de kerk met gebed en aanbidding, of bleef je thuis met een gebedspartner om te bidden. Maar onze voorganger zei:
“Voor deze plechtige samenkomst wil ik dat jullie bidden om een doorbraak. Is er een gebied in je leven waarop je echt wilt dat de Heer doorbreekt? Maak dat dan het middelpunt van je gebed.”
In die periode vroeg ik de Heer vooral naar mijn roeping: wat moet ik met mijn leven doen?
Waar is mijn leven voor bedoeld? Toen die plechtige samenkomst begon, bad ik dus om een doorbraak, om een woord van de Heer over mijn roeping: hoe wilde God mij gebruiken?
Op een dag, later die week, kwam ik thuis van mijn werk…De radio stond aan – in de tijd dat we nog echt naar de radio luisterden, en niet naar apps, Spotify en al die andere dingen van nu. Ik had de radio aan laten staan voor mijn hond. Ik liet de radio altijd aanstaan – ik denk om de hond gezelschap te houden, of zoiets – maar hij stond afgestemd op een Christelijke zender.
Zodra ik dat hoorde, wist ik…
Toen ik die avond na mijn werk thuiskwam, hoorde ik een reclame over Christelijke leraren, die naar China gingen om daar Engels te geven. Zodra ik dat hoorde, wist ik: ‘Dit is wat ik moet doen’. Dus ik belde de organisatie op en hoorde dat ze dat weekend een bijeenkomst in mijn woonplaats hadden. Ik regelde daarom meteen alles om daarheen te kunnen gaan.
Terwijl ik daar zat en naar hun promotievideo en al dat materiaal keek, dacht ik steeds: ‘Ik weet dat dit is wat ik moet doen. Ik weet dat ik daar naartoe moet gaan’.
“Ik ben er klaar voor om te gaan.”
Na afloop van de video was er een informele bijeenkomst. Ik sprak met een van de recruiters, en zei: “Luister, je hoeft me niet te overtuigen; ik ben er klaar voor om te gaan”. Hij reageerde met: “Oké, maar we weten nog niet zeker of je er echt klaar voor bent. We hebben (natuurlijk) nog wel een paar vragen voor je”.
Toch gaf hij me het aanmeldingsformulier, bad voor mij, en praatte uitgebreid met mij. Zo begon ik aan de aanmeldingsprocedure.
Een paar dagen later kreeg ik per post een boek, dat de recruiter me had gestuurd.
Het boek heette ‘Experiencing God’ van Henry Blackaby – dit was in het voorjaar van 2001, toen dat boek enorm populair was. Voorin het boek had hij een passage geschreven; hij zei dat hij Efeziërs 1:15-18 (of 19) voor mij bad.
Efeziërs 1:15-19
En dit is wat er in Efeziërs 1:15-19 staat:
“Daarom houd ook ik, sinds ik gehoord heb van uw geloof in de Here Jezus, en uw liefde voor alle heiligen, niet op om dank te zeggen voor u, terwijl ik u in mijn gebeden noem; opdat de God van onze Here Jezus Christus, en de Vader der heerlijkheid, u de geest van wijsheid zou geven, en de kennis van Hemzelf voor u zou ontsluiten, en de ogen van uw verstand zou verlichten, zodat u mag weten wat die hoop is waartoe Hij u geroepen heeft, en hoe heerlijk de rijkdom van Zijn erfdeel is op de heiligen, en wat de buitengewone grootheid van Zijn macht is jegens ons, die geloven overeenkomstig de werking van die machtige kracht van Hem… “
Het is echt een geweldig gedeelte!
Ik kende de Bijbel destijds nog niet zo goed, dus ik zocht het gedeelte op en las het. Ik dacht: ‘Wauw, wat een geweldig gedeelte, wat een geweldig gebed!’ Het bemoedigde me enorm.
Dit was in maart of april 2001.
Zoals gezegd, werkte ik bij een bank. Toen ik verderging met die organisatie – en ze besloten mij toe te laten voor het najaar semester – besefte ik dat dit een totale koerswijziging in mijn hele leven zou betekenen.
Dus ging ik naar mijn baas, en zei:
“Luister, dit klinkt misschien gek, maar ik heb het gevoel dat ik naar het buitenland moet om daar Engelse les te gaan geven. Daarom ben ik van plan mijn baan op te zeggen en naar het buitenland verhuizen om in het najaar semester les te gaan geven”. Mijn baas zei: “Oké, dat is geweldig, maar wacht even, want er is iets waar we het met jou over moeten hebben”. Ik vroeg: “Oké, wat is er aan de hand?” Ze zeiden: “Nu, dit kantoor van de bank gaat eigenlijk sluiten. We brengen iedereen van dit kantoor over naar andere bedrijfskantoren verspreid over de VS”. Ik werkte niet in een filiaal, maar aan de zakelijke kant van de bank. Ze hadden de andere mensen in ons team – trainers en dergelijke – al overgeplaatst. Ik was ‘instructional designer’ (instructioneel ontwerper) en ontwierp trainingsmateriaal voor de bank.
Ze zeiden: “We willen eigenlijk dat je naar het kantoor in New York verhuist om daar te werken”.
Ze boden aan mijn salaris te verdubbelen. In 2001 was dat zeker meer geld dan ik tot dan toe ooit had verdiend, en zelfs meer dan ik nu, 25 jaar later, verdien, weet je. Wat ook nog eens een uitdaging is, is dat ik eerder in New York City had gewoond. Toen ik achttien was, heb ik er een jaar gewoond voor mijn studie; ik hield van de stad, maar ik was straatarm en had geen geld. Ik had er nog steeds vrienden, en wilde altijd al terug naar de stad.
Plotseling was er dus die enorme verleiding…
om die baan in New York aan te nemen, het geld te accepteren en, weet je, het was gewoon een goede baan. Ik vond de bank fijn, ik vond de mensen met wie ik werkte leuk, en ik weet zeker dat de Heer me daar ook had kunnen gebruiken. Maar het was een enorme verleiding.
Want de keuze was:
óf dat doen, óf alles wat ik bezat verkopen, naar het buitenland verhuizen en helemaal niets verdienen. We verdienden misschien zo’n 500 dollar per maand of iets dergelijks. Ik zei: “Ik waardeer het aanbod, maar ik kan dit gewoon niet doen. Ik moet doen wat de Heer van mij vraagt”.
Dus ik zei mijn baan op en verkocht al mijn bezittingen.
Ik stapte in augustus in het vliegtuig, en vloog naar China. Op de eerste dag dat we daar waren – er gebeurden allerlei kleine dingen – namen ze ons mee naar een Chinese kerk.
In China zijn er verschillende soorten kerken:
de publieke kerk, de zogenaamde ‘Drie-Zelf-kerk’, en de ondergrondse kerk. Ze namen ons dus mee naar een Drie-Zelf-kerk, de publieke kerk. Het was precies zoals je je dat voorstelt: kerkbanken en alles wat daarbij hoort. Er waren veel oude kerken gebouwd voordat de communisten in de jaren veertig de macht overnamen, en dit was een van die oudere kerken. We gingen naar binnen – al deze leraren Engels – om onze eerste ervaring in China op te doen.
Ik weet nog dat ik stomverbaasd en vol verwondering was.
Het regende die ochtend toen we aankwamen, en de kerk zat propvol. Alle Chinese broeders en zusters waren er; ze stonden in de gangpaden. Ik keek om mij heen en was diep onder de indruk van hoe God mij helemaal naar deze plek had geleid. Het is gewoon ongelooflijk, toch? Ik keek omhoog naar de muur, en zag – je kent dat wel van oude kerken – zo’n klein schuifsysteem waarop ze bijvoorbeeld psalmnummers of Bijbelteksten aangeven. Deze kerk had ook zoiets, en daarop stond de Bijbeltekst, die ze die dag bestudeerden:
Het was Efeziërs 1:15-19….. dezelfde passage!
Vanaf dat moment wist ik dus: dit is gewoon voor mij bedoeld! Ik wist dat ik precies stond waar de Heer wilde dat ik zou staan; ik was precies op de plek waar ik moest zijn. Dat was voor mij echt een woord van de Heer voor mij!
9/11 vond plaats…
Die ervaring kreeg nog een extra lading door het feit, dat ongeveer drie weken later de aanslagen op 11 september plaatsvonden. Het kantoor van de bank waar ik zou gaan werken, bevond zich in het World Trade Center gebouw. Toen 11 september plaatsvond, wist ik dus dat ik precies op de plek was waar ik moest zijn.
De veiligste plek
En vanaf dat moment wist ik dat de veiligste plek, waar ik ooit zou kunnen zijn – de veiligste plek voor ieder van ons – is om in Gods wil te zijn en Hem te volgen, waar Hij je ook heen leidt. Hij bevestigt die dingen ook; Hij geeft allerlei bevestigingen, bemoedigingen en dingen onderweg. Maar voor mij stond vanaf dat moment vast, dat ik mijn leven in gehoorzaamheid aan Hem moest leiden.
Zo ben ik dus geroepen.
Dit is hoe ik naar het buitenland ben gegaan, hoe de Heer het heeft bevestigd en tot mij heeft gesproken. En zo leidde de Heer het dat ik bijna 20 jaar in Azië heb doorgebracht voordat ik naar de VS terugkeerde.
Dus dat is mijn verhaal. Ik wilde dit al een tijdje met jullie delen en ik bid dat het voor sommigen van jullie een bemoediging mag zijn.
Ik weet dat veel mensen daar eigenlijk naar op zoek zijn:
Wat is hun roeping? Wat moeten ze doen in de Heer? Wat wil de Heer dat je doet?
Hij zal de weg wijzen; Hij zal het laten zien; Hij zal het bevestigen.
Hij bevestigt dingen door Zijn Woord. Hij bevestigt dingen via andere mensen. Dat zijn allemaal manieren waarop de Heer spreekt.
Hoe dan ook, ik wilde dit graag met jullie delen. Ik bid dat het vandaag tot zegen voor jullie mag zijn. Ik ben dankbaar voor jullie allemaal. God zegene jullie. En we spreken elkaar later weer.
Brother Matt
Bronnen:
Saved From 9/11, Called Into His Service
How the Lord Saved Me from 9/11 and Called Me Into His Service